ΤΟΠΙΚΑ

Μεταστέγαση χωρίς σχέδιο αξιοποίησης για το “Μαρκοπούλου”

Μέχρι και το τέλος της χρονιάς είναι πιθανόν να μπορεί να γίνει η μετακίνηση της στρατιωτικής μονάδας που μέχρι σήμερα βρίσκεται στο στρατόπεδο “Μαρκοπούλου” στη συνοικία του Αγ. Ιωάννη Χανίων, στο στρατόπεδο “Ραυτοπούλου” στην Αγιά.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Υπουργείο Εθνικής Αμυνας οι εργασίες που ξεκίνησαν πριν από ένα χρόνο προχωρούν. Ήδη έχει σχεδόν ολοκληρωθεί η νέα πύλη του στρατοπέδου στο νότιο τμήμα του από το δυτικό που βρίσκεται σήμερα που θα εξασφαλίζει και την πιο ασφαλή έξοδο και είσοδο των οχημάτων, ενώ έχουν γίνει και κάποιες πρώτες εργασίες στους αποθηκευτικούς χώρους του στρατοπέδου της Αγιάς ώστε εκεί να εγκατασταθεί υλικό και άνθρωποι που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο στρατόπεδο του Αγ. Ιωάννη.
Ο διαγωνισμός για το έργο κατασκευής είχε γίνει τον περασμένο Μάιο από την ΑΣΔΕΝ (Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Ελληνικών Νήσων) και αφορούσε την καταρχάς «ανακατασκευή-διαμόρφωση των εγκαταστάσεων και υποδομών του στρατοπέδου “ΤΧΗ (ΠΖ) Ραπτόπουλου Αλέξανδρου για τη μετεγκατάσταση των μονάδων και υπηρεσιών του στρατοπέδου “ΤΑΞΧΟΥ Μαρκόπουλου Δημητρίου”» με τη συνολική δαπάνη να έχει προϋπολογιστεί στα 766.129 ευρώ για οικοδομικές, ηλεκτρολογικές εργασίες. Υπήρξε και δεύτερη διακήρυξη ύψους 387.096 ευρώ που αφορούσε την κατασκευή των νέων εγκαταστάσεων στο στρατόπεδο “ΤΧΗ (ΠΖ) Ραπτόπουλου Αλέξανδρου” στην Αγιά, στις οποίες θα φιλοξενηθούν οι μονάδες του στρατοπέδου “ΤΑΞΧΟΥ Μαρκόπουλου Δημητρίου”. Πρόκειται για εργασίες οδοποιίας, οικοδομικές εργασίες, ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις. Το έργο χρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

ΥΠΑΡΧΕΙ MASTER PLAN
ΑΠΟ ΤΟN ΔΗΜΟ;
Την ίδια στιγμή σύμφωνα με πληροφορίες από το Δήμο Χανίων τον τελευταίο χρόνο δεν έχει γίνει καμία σχετική εργασία- σχέδιο πάνω στο πως θα εκμεταλλευτεί το χώρο του πρώην στρατοπέδου Μαρκοπούλου, ούτε έχει γίνει κάποια επίσημη ανακοίνωση.
Το ζήτημα το είχε θίξει σε προηγούμενο δημοτικό συμβούλιο ο κ. Τ. Βάμβουκας χωρίς όμως να πάρει κάποια συγκεκριμένη απάντηση.
«Αυτό που πετύχαμε μετά από 57 χρόνια διεκδίκησης ήταν κάτι πολύ σημαντικό και μεγάλο και η παρούσα δημοτική αρχή θα πρέπει να το πάρει και να το προχωρήσει» σημείωσε ο κ. Βάμβουκας συμπληρώνοντας πως «πετύχαμε την πολιτική συμφωνία να παραχωρηθεί στο Δήμο Χανίων με πολύ ευνοϊκούς όρους για 100 χρόνια και να μεταστεγαστούν οι στρατιωτικές μονάδες. Πλέον η νέα δημοτική αρχή πρέπει να το προχωρήσει! Εμείς έχουμε περιγράψει τις γενικές γραμμές εκμετάλλευσης αυτού του ακινήτου που φυσικά επιδέχεται εμπλουτισμό και εξειδίκευση. Ήδη θα έπρεπε να είχε κινηθεί η νέα δημοτική αρχή για να αναθέσει ένα master plan ώστε να προχωρήσει η υπόθεση».
Αναφορικά με το σχέδιο που είχε καταθέσει η προηγούμενη δημοτική αρχή στο ΥΠΕΘΑ ο κ. Βάμβουκας είπε πως σε αυτό περιγράφονταν κάποιες βασικές αρχές (πολεοδόμηση ενός τμήματος, ήπιες εγκαταστάσεις για αθλητισμό και πολιτισμό, πάρκο κα.) χωρίς λεπτομέρειες καθώς αυτό ήθελε το Υπουργείο. «Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επιδέχεται αλλαγές. Όμως η βασική επιδίωξη της πόλης και των δημοτών ήταν να πάρουμε το στρατόπεδο και αυτό έχει επιτυγχανθεί). Απλά πρέπει η νέα δημοτική αρχή να τρέξει το θέμα και να το προχωρήσει» είπε ο πρώην δήμαρχος.

ΤΟΠΙΚΑ

Αυτοσχέδιος παιδότοπος στα Χανιά!

Στα… χαρτιά παραμένει η δημιουργία πάρκου σε οικόπεδο της περιοχής

Κάθε απόγευμα η επέκταση της Ζυμβρακάκηδων μετατρέπεται σε… παιδότοπο! Δεκάδες παιδιά κάνουν ποδήλατο, παίζουν ποδόσφαιρο και άλλα παιγνίδια ενώ οι μεγαλύτεροι βρίσκουν την ευκαιρία να αποσπερίσουν.
Ο δρόμος ανακατασκευάστηκε πριν από δύο χρόνια και θα αποτελέσει τον οδικό άξονα εξόδου από την πόλη όταν ολοκληρωθεί και ο κόμβος των Μουρνιών. Μέχρι τότε δεν έχει δοθεί σε κυκλοφορία και παραμένει κλειστός για τα αυτοκίνητα.

«Oταν δοθεί σε κυκλοφορία η προέκταση της Ζυμβρακάκηδων, δεν θα υπάρχει ούτε ένας ελεύθερος χώρος για τα παιδιά από το Φράγκικο μέχρι τις Μουρνιές, είναι επιτακτική ανάγκη να γίνει ένα πάρκο στη χωροθετημένη έκταση των 1500 τμ.», λένε οι κάτοικοι της περιοχής.

Οι κάτοικοι της περιοχής – δεκάδες σπίτια βρίσκονται επί της Ζυμβρακάκηδων και στους κάθετους δρόμους – ανησυχούν για την επόμενη ημέρα όταν ο δρόμος δοθεί σε κυκλοφορία.
«Βλέπεται πόσα παιδιά παίζουν στο δρόμο τώρα που είναι κλειστός! Όταν δοθεί σε κυκλοφορία τι θα κάνουν; Τι θα κάνουμε και εμείς οι μεγαλύτεροι;» είναι τα ερωτήματα του κ. Γιώργου Αγγελάκη που μας δείχνει ένα μεγάλο οικόπεδο δίπλα στο δρόμο έκτασης 1500 τμ. που είναι χωροθετημένο να γίνει πάρκο και παιδική χαρά κάποια στιγμή. «Είναι επιτακτική ανάγκη ο Δήμος,η Περιφέρεια κάθε αρμόδιος να δρομολογήσει άμεσα τη δημιουργία του πάρκου. Είναι χωροθετημένο πρέπει να γίνει ώστε να υπάρχει μια διέξοδος για τα παιδιά και τους ενήλικους της γειτονιάς, μια διαρκώς αναπτυσσόμενη γειτονιά με  πάρα πολλούς κατοίκους» σημειώνει.
Δύο άλλοι κάτοικοι της περιοχής είναι οι κ. Ευτύχης και Γιάννης Καντηλιεράκης. «Ανησυχούμε για το τι θα γίνει όταν δοθεί η Ζυμβρακάκηδων στην κυκλοφορία. Θα είναι δρόμος από τον οποίο θα υπάρχει πολύ μεγάλη κίνηση αφού θα είναι η βασική έξοδος της πόλης. Τι θα γίνουν τόσα παιδιά που παίζουν τώρα στο δρόμο; Θα υπάρχει κίνδυνος για ατύχημα, θα είναι δύσκολο ακόμα και να κυκλοφορούν στα πεζοδρόμια» τονίζει ο κ. Ευτύχης συμπληρώνοντας πως «πρέπει ο Δήμος να δει το θέμα σοβαρά και να φτιάξει ένα πάρκο, μια παιδική χαρά. Ο χώρος υπάρχει».
Άλλη κάτοικος μας λέει πως τα 15 παιδιά που βλέπουμε στο δρόμο «δεν είναι τίποτα! Τις ημέρες της καραντίνας γίνονταν κανονική παρέλαση. Από το Φράγκικο στα Παχιανά μέχρι τις Μουρνιές δεν υπάρχει κανένα πάρκο, παιδική χαρά για τα παιδιά. Για αυτό λέμε ότι επιβάλλεται να γίνει κάτι αφού υπάρχει χωροθετημένο οικόπεδο».

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

Ενθυμήματα των προγόνων μας

Το τελευταίο γράμμα του 20χρονου νέου πριν οδηγηθεί στην εκτέλεση, το ρολόι από την τσέπη του δολοφονηθέντος πατέρα, οι φωτογραφίες των συγχωριανών… Μικρά, καθημερινά αντικείμενα που διατηρούνται μέσα στο χρόνο για να θυμίζουν αυτούς που χάθηκαν, εκείνους που αγωνίσθηκαν, όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το όνομα τους γράφτηκε στον γρανίτη της ιστορίας. Τα αντικείμενα και τους ανθρώπους που συνδέονταν με αυτά τότε και σήμερα παρουσιάζουμε μέσα από το σημερινό μας αφιέρωμα.

• 
• 
  O Γιάννης Μανουσάκης με το ρολόι του πατέρα του στα χέρια όπως το έδειξε στην κάμερα της ΕΡΤ για το ντοκιμαντέρ “Χρονικό της αντίστασης”.
• 
• 
  To ρολόι τώρα βρίσκεται στα χέρια της Ευαγγελίας Μανουσάκη.
• 
  O Γιάννης Μανουσάκης με το ρολόι του πατέρα του στα χέρια όπως το έδειξε στην κάμερα της ΕΡΤ για το ντοκιμαντέρ “Χρονικό της αντίστασης”.
• 
• 
  O Γιάννης Μανουσάκης με το ρολόι του πατέρα του στα χέρια όπως το έδειξε στην κάμερα της ΕΡΤ για το ντοκιμαντέρ “Χρονικό της αντίστασης”.

PrevNext

Το ρολόι του εκτελεσμένου πατέρα
Παιδί ο κ. Γιάννης Μανουσάκης ήταν ανάμεσα σε αυτούς που κλήθηκαν από τους ναζί κατακτητές να θάψουν τους 118 εκτελεσμένους του Κερίτη την 1η Αυγούστου του 1941. Στους εκτελεσμένους και ο πατέρας του Βαγγέλης Μανουσάκης.
Βγάζοντας τον πατέρα του από το σωρό των νεκρών πήρε από την τσέπη του το ρολόι του το οποίο κράτησε για χρόνια ως “ιερό κειμήλιο” και μετά τον θάνατο του το άφησε στις κόρες του Ευαγγελία και Μαρία Μανουσάκη.

«…Μας παίρνουν όλους μαζί και μας κατεβάζουν στο ποτάμι εκεί που είχαν κάνει τις εκτελέσεις. Ηταν ένα αυτοκίνητο με κασμάδες και φτυάρια και μας τας έδωσαν για να ανοίξουμε λάκκους να τους θάψουμε. Πήγα εκεί και έψαχνα τον πατέρα μου στους σκοτωμένους. Ηταν στοίβα οι σκοτωμένοι. Αλλοι έσκαβαν τους λάκκους και άλλους μας έβαλαν να τους βγάζουμε από εκεί που ήταν σωριασμένοι. Εγώ μόλις είδα τον πατέρα μου, μπήκα και έκλαιγα. Του πήρα από την τσέπη του, το ρολόι του που έλεγε 6 παρά τέταρτο, και δεν το αλλάζω με τίποτα το έχω ιερό κειμήλιο…» αφηγείται ο κ. Γιάννης Μανουσάκης στο 2ο επεισόδιο της εξαιρετικής σειράς ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ “Χρονικό της εθνικής αντίστασης” που γυρίστηκε το 1985. Ο κ. Γιάννης δεν είναι από το 2011 στη ζωή. Οπως θυμούνται οι κόρες του
Ευαγγελία και Μαρία Μανουσάκη. «Ο πατέρας μας ήταν συναισθηματικά δεμένος με το ρολόι γιατί του θύμιζε τον παππού μας. Το είχε φυλαγμένο στο συρτάρι του και το έβγαζε όταν έρχονταν κάποιος στο σπίτι και πήγαινε η κουβέντα σε αυτές τις ιστορίες. Η εκτέλεση αυτή τον είχε σημαδέψει και για χρόνια στον ύπνο του μετρούσε τους νεκρούς» λένε. Χωρίς πατέρα και με 4 αδέλφια ο κ. Γιάννης κατάφερε να προκόψει, να γίνει ένας καλός αγρότης σεβαστός στη γύρω περιοχή, να φτιάξει οικογένεια και να προοδεύσει. Στα χαρακτηριστικά της οικογένειας πως και ο πατέρας της συζύγου του είχε εκτελεστεί από τους Γερμανούς παρότι μετέφερε την κόρη του στο Νοσοκομείο.
«Είχε εγκαύματα η μητέρα μου και ο παππούς και η γιαγιά την πήγαιναν στα Χανιά. Βρέθηκαν σε μπλόκο των Γερμανών, λέει η γιαγιά μου “να γυρίσουμε πίσω” και ο παππούς μας λέει πως “με παιδί άρρωστο στην αγκαλιά δεν θα μου κάνουν τίποτα”. Αυτοί όμως τον πήραν μαζί τους και τον έβαλαν για εκτέλεση» αφηγούνται σήμερα οι εγγονές του… Η μητέρα τους για χρόνια πήγαινε στο μνημείο και φρόντιζε για την καθαριότητα του.

• 
  Ο 20χρονος Φανούρης Κατσουλάκης από τους Κάμπους Κεραμειών.
• 
  Η κα Ευαγγελία Νικολακάκη -Μανιουδάκη με ένα αντίγραφο του τελευταίου γράμματος του συγχωριανού της Φανούρη Κατσουλάκη που το συνέταξε μια μέρα πριν την εκτέλεσή του.
• 
  Ο 20χρονος Φανούρης Κατσουλάκης από τους Κάμπους Κεραμειών.
• 
  Η κα Ευαγγελία Νικολακάκη -Μανιουδάκη με ένα αντίγραφο του τελευταίου γράμματος του συγχωριανού της Φανούρη Κατσουλάκη που το συνέταξε μια μέρα πριν την εκτέλεσή του.
• 
  Ο 20χρονος Φανούρης Κατσουλάκης από τους Κάμπους Κεραμειών.
• 
  Η κα Ευαγγελία Νικολακάκη -Μανιουδάκη με ένα αντίγραφο του τελευταίου γράμματος του συγχωριανού της Φανούρη Κατσουλάκη που το συνέταξε μια μέρα πριν την εκτέλεσή του.

PrevNext

Ενα γράμμα πριν το εκτελεστικό απόσπασμα
Ιστορική ερευνήτρια με πλούσια αρθρογραφία και ένα πολύ σημαντικό βιβλίο το “Οι εραστές της Ελευθερίας” που αναφέρεται σε γεγονότα στην Κρήτη αλλά και στα χωριά των Κεραμειών από όπου κατάγεται η κα Ευαγγελία Νικολακάκη- Μανιουδάκη.
Ο Φανούρης Κατσουλάκης μαζί με τον Γιώργο Κατάκη συνελήφθησαν με παλαιά κυνηγετικά όπλα που είχαν στη Μαδάρα από τους Γερμανούς τον Γενάρη του 1943. Τους μετέφεραν στην Αγιά και τους εκτέλεσαν στις 13 Μαρτίου του 1943.
«Κατσουλάκης Φανούριος
Αγαπητοί μου συγγενείς χάνομαι και δεν με νοιάζει για τη ζωή μου παρά για τις γυναίκες που μένουν στο σπίτι να προστατεύετε, και δεν με νοιάζει που με σκοτώνουνε αλλά λυπάμαι πολύ που σας περίπαιζαν και λέγαμε πως είχαμε μέσον και σας δίνανε το λόγο τους. Για δες καιρό που διάλεξε ο χάρος να με πάρει. Που ανοίγουν τα κλαδιά και βγάζει η γη χορτάρι. Σας φιλώ και σας αποχαιρετώ» έγραφε στο γράμμα που άφησε για τους συγγενείς του ο Φανούρης Κατσουλάκης και στο τέλος του σημειώματος υπέγραφε και ο άλλος εκτελεσμένος ο Γεώργιος Κατάκης.
«Το γράμμα ήταν στην κατοχή της αδελφής του Φανούρη, Μαρίας Κατσουλάκη. Αυτή κάποια στιγμή έφυγε από τη ζωή και η κόρη της Χαρίκλεια παντρεμένη στη Νέα Υόρκη βρήκε στην τσάντα της το γράμμα του Φανούρη Κατσουλάκη. Μου έφερε λοιπόν το γράμμα προκειμένου να το βάλω στο βιβλίο μου αν έκανα κάποια δεύτερη έκδοση. Για δεύτερη έκδοση δεν το βλέπω αλλά το δημοσίευσα στην εφημερίδα μας στα “Χανιώτικα Νέα” μαζί με όλη την ιστορία» σημειώνει. Την ρωτάμε για το νόημα του γράμματος. Το “μέσον” που αναφέρει ήταν μια προσπάθεια των γονιών του μέσω του επισκόπου Κυδωνίας να του δοθεί χάρη χωρίς όμως να το καταφέρουν παρά τις υποσχέσεις, ενώ στο γράμμα φαίνεται η στοργή του για τις γυναίκες της οικογένειας που έμεναν απροστάτευτες μας εξηγεί η κα Νικολακάκη-Μανιουδάκη που στην αρθρογραφία της κάθε φορά παρουσιάζει με τεκμήρια πολύ σημαντικά ιστορικά γεγονότα του τόπου μας.

• 
• 
  Το ρολόι του αντιστασιακού Λευτέρη Βολάνη, πέρασε στα χέρια των παιδιών του και έπειτα των εγγονών του.
• 
• 
  Το ρολόι του αντιστασιακού Λευτέρη Βολάνη, πέρασε στα χέρια των παιδιών του και έπειτα των εγγονών του.
• 
• 
  Το ρολόι του αντιστασιακού Λευτέρη Βολάνη, πέρασε στα χέρια των παιδιών του και έπειτα των εγγονών του.

PrevNext

Αναμνηστικό αντίστασης

Ο Γιώργος Βολάνης με το ρολόι ενθύμιο του παππού του Λευτέρη Βολάνη (στην ασπρόμαυρη φωτογραφία αριστέρα, με την αντάρτικη ομάδα στην οποία ήταν επικεφαλής (από τους καθισμένους δεύτερος από δεξιά).

Ενα ρολόι του παππού τους και αντιστασιακού Λευτέρη Βολάνη, είναι ανάμεσα στα κειμήλια των εγγονών του Λευτέρη και Γιώργου Βολάνη.
Το ρολόι δόθηκε στον Λευτέρη Βολάνη μέσα στην κατοχή από ένα Βρετανό ταγματάρχη σε ένδειξη τιμής.
Ενα ρολόι με το οποίο ο αντιστασιακός ήταν συναισθηματικά δεμένος αφού «χρόνια μετά όταν του έπεσε σε ένα πηγάδι στον Αγ. Αντώνη έβαλε αντλία άδειασε το πηγάδι και κατέβηκε ο ίδιος για να το βρει και να το πάρει! Τόσο πολύ ήταν δεμένος με αυτό» λέει ο γιος του Αντώνης Βολάνης.
Ο άλλος γιος ο κ. Μανούσος Βολάνης για χρόνια εκλεγμένος στην τοπική αυτοδιοίκηση μας αφηγείται για τη συμμετοχή του πατέρα του στη Μάχη της Κρήτης.
«Ο πατέρας μου ήταν ανάμεσα στους μαχητές του Κερίτη που αντιστέκονταν μέχρι και τις 27 Μαΐου κοντά στη γέφυρα και δεν επέτρεπαν στους Γερμανούς να περάσουν.
Επτά μέρες πολεμούσαν στο συγκεκριμένο σημείο για αυτό και είμαι και προσωπικά συνδεδεμένος με τη γέφυρα του Κερίτη αυτό το μοναδικό μνημείο που δυστυχώς δεν το έχουμε πια…
Μαζί με τον Μανώλη Παπαγιαννάκη και ένα 18 χρονο Σκουλάκη από το Ορθούνι ήταν μέσα σε ένα “μυλαύλακα” όπου τους εντόπισε αεροσκάφος και τους έριξε βόμβα.
Ο Σκουλάκης σκοτώθηκε, ο Παπαγιαννάκης τραυματίσθηκε σοβαρά με ένα βλήμα στην πλάτη που το είχε μέχρι το θάνατο του.
Ο πατέρας μου τραυματισμένος και αυτός τον σήκωσε στην πλάτη του παρότι του ζητούσε ο Παπαγιαννάκης να φύγει.
“Μαζί δώσαμε τη μάχη, μαζί θα φύγουμε” του είπε ο πατέρας μου και τον πήγε 1 χλμ. διασώζοντας τον» διηγείται.
Στη συνέχεια ο πατέρας του οργανώθηκε στην αντίσταση με καθοριστικό ρόλο στον αγώνα για την απελευθέρωση.

• 
• 
  Ο Μανώλης Κατσιγαράκης εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 25 Μαίου του 1945, 17 ημέρες μετά την λήξη του Β΄Παγκόσμιου πολέμου στην Ευρώπη!
• 
• 
  Ο Αναστάσιος Βουραδάκης εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 25 Μαίου του 1945, 17 ημέρες μετά την λήξη του Β΄Παγκόσμιου πολέμου στην Ευρώπη!
• 
  Ο Μανώλης Κατσιγαράκης εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 25 Μαίου του 1945, 17 ημέρες μετά την λήξη του Β΄Παγκόσμιου πολέμου στην Ευρώπη!
• 
• 
  Ο Μανώλης Κατσιγαράκης εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στις 25 Μαίου του 1945, 17 ημέρες μετά την λήξη του Β΄Παγκόσμιου πολέμου στην Ευρώπη!

PrevNext

Με τις φωτογραφίες των συγχωριανών

Ο κ. Μανώλης Νικολακάκης έχει συγκεντρώσει όλες
τις φωτογραφίες των εκτελεσμένων της 2ης Ιουνίου στον Αλικιανό ανάμεσα τους και ο πατέρας του Στέλιος Νικολακάκης.

Φωτογραφικό υλικό, ιστορικά γεγονότα και πληροφορίες από τις μεγάλες εκτελέσεις που συγκλόνισαν την περιοχή του Αλικιανού και όχι μόνο συγκεντρώνει ο κ. Μανώλης Νικολακάκης, συντ. εκπαιδευτικός, ο πατέρας του οποίου ήταν από τα θύματα των κατακτητών.
«Η πρώτη ομαδική εκτέλεση στον Αλικιανό έγινε καθώς μαίνονταν η μάχη της Κρήτης, στο σημείο όπου μετά λειτούργησε ο κινηματογράφος. Εκεί εκτέλεσαν 7 άτομα στις 25 Μαΐου. Νωρίτερα στι 23 Μαΐου είχαν εκτελέσει και αυτό δεν είναι ευρέως γνωστό Αγγλους στην περιοχή του Μάλεμε. Η δεύτερη μεγάλη εκτέλεση στην περιοχή μας έγινε στις 2 Ιουνίου. Εκεί εκτελέσθηκε ο πατέρας μου, Στέλιος Νικολακάκης. Ηταν γεωργός, δεν είχε συμμετάσχει στη Μάχη της Κρήτης. Τον μάζεψαν στις 2 Ιουνίου το πρωί οι Γερμανοί και μαζί με άλλους 41 τους πήγαν στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού και τους εκτέλεσαν εκεί.
Σημειωτέον ότι τις εκτελέσεις της έκανε τακτικός γερμανικός στρατός, η Βέρμαχτ και όχι SS» αφηγείται ο κ. Νικολακάκης που για χρόνια εργάστηκε για τα πολιτιστικά δρώμενα του χωριού του.
Τα χρόνια μετά την κατοχή, ήταν κάτι παραπάνω από δύσκολα για τους επιζώντες. «Εκτός του ότι είχαμε χάσει του γονείς μας, δεν υπήρχε άνδρας σε παραγωγική ηλικία σε όλο το χωριό, είχαν καταστραφεί και τα περισσότερα σπίτια από τις μάχες. Μέσα σε αυτήν την κατάσταση οι μητέρες μας ήταν ηρωίδες και κατάφεραν να μας μεγαλώσουν» λέει ο κ. Μανώλης που θυμάται το πρώτο μνημόσυνο στη μνήμη των θυμάτων της εκτέλεσης το 1945 όταν ο ίδιος ήταν 5 ετών. Μας δείχνει μια δημοσίευση του αείμνηστου Γιάννη Γαλανάκη στα “Χ.Ν.” με την ανάχωση των νεκρών από το λάκκο στον οποίο είχαν ριχτεί μετά την εκτέλεση τους. «Δύσκολα να περιγραφεί το πρώτο μνημόσυνο. Ολες οι γυναίκες στα μαύρα, με μαντίλια να κλαίνε για τους ανθρώπους τους που είχαν εκτελεστεί, 4 χρόνια μετά. Μετά τον πόλεμο ξεκίνησε μια προσπάθεια να κτιστεί ένα μνημείο στο χώρο του Τιμίου Σταυρού που τελείωσε το 1964 γιατί κανένας φορέας δεν βρέθηκε να το χρηματοδοτήσει» τονίζει.
Ομως ο κ. Νικολακάκης έχει και τα στοιχεία για 3 συγχωριανούς του που εκτελέσθηκαν στις 25 Μαΐου του 1945 δεκαεπτά ημέρες μετά τη λήξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου! Ως γνωστόν με την ανοχή των Αγγλων οι Γερμανοί παρότι ηττημένοι είχαν παραμείνει στον Νομό Χανίων ως στρατός κατοχής! Η θανάτωση ενός Γερμανού από ομάδα ελεύθερων σκοπευτών σε φυλάκιο των Γερμανών ανάμεσα σε Αλικιανό και Βάτολακκο είχε ως αποτέλεσμα οι Γερμανοί να εκτελέσουν εν ψυχρώ τον 28χρονο Αναστάσιο Βουραδάκη επειδή δεν σταμάτησε στις διαταγές τους καθώς πήγαινε στο χωράφι του, ενώ εκτέλεσαν και τον Μανώλη Κατσιγαράκη ετών 42 που κινούνταν προς χώρους όπου είχαν αποθηκεύσει πυρομαχικά. Στον Αλικιανό βρήκε τραγικό θάνατο και ο Γεώργιος Χανιωτάκης, ενώ άλλοι δύο χωριανοί τραυματίσθηκαν σοβαρά από πυροβολισμούς που δέχθηκαν.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

“Ζωντανή” η ιστορία της κατοχής

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

PrevNext

«Ηθελα με αυτή την κατασκευή να θυμίσω ένα θλιβερό και ντροπιαστικό συμβάν για την Ελλάδα και την Κρήτη για το οποίο όσο περνάει ο καιρός όλο και λιγότεροι το γνωρίζουν», σημειώνει στα “Χ.Ν.” ο κ. Γιάννης Γκαγκλάκης. Μπροστά μας ένα διόραμα, μια κατασκευή που αναπαριστά την κατάθεση στεφάνου στο “Γερμανικό πουλί” – στο “Κακό πουλί” όπως έχει μείνει στις περιγραφές των παλαιότερων – στην Παρηγοριά από τον δοσίλογο διορισμένο πρωθυπουργό από τους Ναζί στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου.

Kατασκευασμένο αποκλειστικά με δικά του υλικά, ξύλο, ακρυλικές ρητίνες κ.ά. ο κ. Γκαγκλάκης πήρε στοιχεία για την κατασκευή του διοράματος από άτομο που είχε δουλέψει αγγαρεία για την ανέγερση του,  έκανε αυτοψία στο χώρο για να μετρήσει το ύψος και τις αποστάσεις  του μνημείου, ενώ συμβουλεύτηκε το εξαιρετικό φωτογραφικό υλικό του δημοσιογράφου Β. Μαθιόπουλου στο βιβλίο του “Εικόνες Κατοχής” στο οποίο καταγράφεται το γεγονός.
Στο διόραμα απεικονίζεται η κατάθεση στεφάνου από τον Τσολάκογλου, ένα πραγματικό περιστατικό τον Αύγουστο του 1942. Την ίδια μέρα ο κατοχικός πρωθυπουργός είχε μιλήσει σε ανοικτή συγκέντρωση στην πλατεία Συντριβανίου όπου και επιτέθηκε στους Κρητικούς για την αντίσταση τους στον άξονα.

«Υπάρχει αρκετό φωτογραφικό υλικό στο βιβλίο του Μαθιόπουλου αλλά και άλλο από την εκδήλωση εγκαινίων του μνημείου. Σε μια από αυτές τις φωτογραφίες ενώ όλοι χαιρετάνε στρατιωτικά, ένας ιερέας κάνει το ναζιστικό χαιρετισμό ! Επίσης σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσα το πουλί, τον αετό που έβαλαν οι Γερμανοί στην κορυφή του μνημείου το είχαν φέρει κομμάτι- κομμάτι από τη χώρα τους. Μέσα σε αυτό για χρόνια υπήρχε η φημολογία ότι είχε μέσα λίρες και άλλες τέτοιες ανοησίες. Όταν έσπασε έμαθα ότι βρέθηκε ένα μπουκάλι στο οποίο υπήρχε σημείωμα με τα ονόματα των αρχιτεκτόνων του» σημειώνει ο κ. Γκαγκλάκης.
Λίγους μήνες μετά οι ναζί “παραίτησαν” τον Τσολάκογλου και στη θέση του έκαναν πρωθυπουργό τον αντιπρόεδρο καθηγητή ιατρικής Κ. Λογοθετόπουλο οποίος επίσης παραιτήθηκε στις αρχές του 1943 μετά την αδυναμία του προχωρήσει την πολιτική επιστράτευση που ήθελαν οι ναζί λόγω των μεγάλων κινητοποιήσεων από το ΕΑΜ στην Αθήνα και σε όλη τη χώρα, ενώ ανέλαβε ο Γιάννης Ράλλης δημιουργός των προδοτικών ταγμάτων ασφαλείας.