Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011



ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΩΝ ΜΕΣΚΛΩΝ

Αντισταθμιστικά οφέλη για το νερό


Την εκχώρηση αντισταθμιστικών οφειλών από τον ΟΑΔΥΚ στην τοπική ενότητα των Μεσκλών για τη διαχείριση των νερών αναμένεται να ζητήσει το Δημοτικό Συμβούλιο Πλατανιά στη σημερινή του συνεδρίαση. Το αίτημα της συνέλευσης των κατοίκων της τοπικής ενότητας Μεσκλών, του τοπικού συμβουλίου, του πολιτιστικού συλλόγου του συνεταιρισμού, του Α.Σ. τέθηκε προς το Δ.Σ.
Από την μεριά του ο δήμαρχος Πλατανιά κ. Γ. Μαλανδράκης έβαλε το ζήτημα στη χθεσινή του συνάντηση με τον γεν. διευθυντή του ΟΑΔΥΚ κ. Μπατζέλη και πήρε θετική απάντηση. Ερωτηθείς σχετικά από τα "Χ.Ν." ο κ. Μαλανδράκης σημείωσε πως " ο τοπικισμός και η τοπική διαχείριση ενός δημόσιου αγαθού όπως το νερό δεν με βρίσκει σύμφωνο. Οταν όμως ένα έργο γίνεται σε μια χωρική περιοχή δεν μπορε'ο ο Δήμος να μην έχει λόγο όπως πχ. το φράγμα Βαλσαμιώτη. Οταν τα νερά των Μεσκλών εκχωρήθηκαν στον ΟΑΔΥΚ δεν έγινε καμία ενέργεια για αντισταθμιστικά οφέλη. Εγώ το έθεσα το θέμα στον γεν. διευθυντή του ΟΑΔΥΚ που είναι θετικός σε αντισταθμιστικά μέσω έργων του Οργανισμού στην περιοχή. Πρέπει να δούμε την διαχείριση των υδάτων γενικότερα και όχι σε επίπεδο μόνο δήμου ή τοπικής ενότητα."
Θετικός ως προς την παροχή αντισταθμιστικών στους Μεσκλιανούς από τον ΟΑΔΥΚ εμφανίσθηκε και ο αντιδήμαρχος κ. Μ. Σολιδάκης που θα εισηγηθεί το θέμα στο σημερινό Δ.Σ.
Στη συνάντηση των κ. Μαλανδράκη και Μπατζάλη επίσης τέθηκε ζήτημα
για την λιμνοδεξαμενή του Ομαλού, το φράγμα του Βαλσαμιώτη και τα ανταποδωτικά από την επικείμενη λειτουργία του φράγματος, την επικαιροποίηση του φράγματος Σεμπρωνιώτη "για το οποίο μας υποσχέθηκε ότι θα το παλέψει ο ΟΑΔΥΚ" ανάφερε ο δήμαρχος Πλατανιά συμπληρώνοντας πως " ένα άλλο ζήτημα που υπάρχει είναι αυτό του νερού ύδρευσης από τις πηγές του ΟΑΔΥΚ και την επάρκεια του για τη νέα περίοδο. Θέλω να διασφαλίσουμε ότι θα υπάρχει επάρκεια νερού ανεξάρτητα αν είναι ξηρό ή όχι το καλοκαίρι".
Αντιδρούν οι μηχανικοί

Αντιδρούν οι μηχανικοί σε όλη τη χώρα αλλά και στα Χανιά στη συνεχή υποβάθμιση του ως επαγγελματίες, εργαζόμενοι και επιστήμονες. Στα πλαίσια αυτά πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα στο χώρο εκδηλώσεων του παραρτήματος Δυτ. Κρήτης του ΤΕΕ παντεχνική συγκέντρωση. "Το ΤΕΕ κεντρικά και περιφερειακά έχουν ξεκινήσει ένα κύκλο έντονων κινητοποποιήσεων για ζητήματα που αφορούν τον κλάδο. .. Οι πολιτικές των τελευταίων κυβερνήσεων ισοπεδώνουν τον κλάδο των μηχανικών, όπως και όλους τους επιστήμονες ενώ θα έπρεπε να τον αξιοποιήσουην" ανάφερε ο πρόεδρος του παραρτήματος κ. Αντώνης Πιταριδάκης, υπογραμμίζοντας πως "αποκορύφωμα της πολιτικής αυτής είναι και η εξαφάνιση του ασφαλιστικού μας ταμείου του ΤΣΕΜΕΔΕ, με σχέδια που έχουν ψηφιστεί τόσο στο μεσοπρόσθεσμο όσο και με νόμους της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης".
Παράλληλα ο κ. Πιταριδάκης τόνισε πως οι αναπτυξιακές προτάσεις των μηχανικών δεν λαμβάνονται υπόψιν ενώ αντίθετα το μοναδικό που έχουν στο νου τους είναι να εξυπηρετηθούν αυτά που ήδη έχουν συμφωνηθεί σε επίπεδο μνημονίου, τρόικας, μεγάλων συμφερόντων."

Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011



ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ Β´ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Ενας αφανής ήρωας
Από: Γιώργος Κώνστας
Δημοσιεύθηκε στις: 19-12-2011

«Μέσα από φαράγγια, δίπλα από φυλάκια, κάτω από τη μύτη των Γερμανών οδήγησα δεκάδες αυτόμολους, που δεν ήθελαν να πολεμήσουν άλλο για τον Χίτλερ, στους αντάρτες στα βουνά της Κρήτης».
Ο 91χρονος Μανώλης Κανιολάκης ήταν ένας από τους πολλούς αφανείς ήρωες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής και της Αντίστασης. Με όπλο το θάρρος, το πάθος του για τον δίκαιο αγώνα ενάντια στον κατακτητή αναλάμβανε τη δύσκολη αποστολή να οδηγήσει στους αντάρτες όσους Γερμανούς και Ιταλούς ήθελαν να αυτομολήσουν.
Μια σημαντική προσφορά καθώς oι Ναζί στερούνταν ανθρώπους, οι αντάρτες και οι Σύμμαχοι έπαιρναν όπλα και πληροφορίες αντίστοιχα.

«ΜΑΝΩΛΗ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;»
«Ηταν το 1942 και ως νέος της εποχής, μόλις 22 ετών, ήμουν επιρρεπής στο χαρτί -στο κουμάρι που λένε- και στο κρασί. Μια οικογενειακή φίλη η Θάλεια Μαρουσάκη με κάλεσε μια μέρα να μιλήσουμε. Πήγαμε στην παραλία του Κουμ Καπί και μου τόνισε την ανάγκη να κάνουμε όλοι κάτι να απελευθερώσουμε την πατρίδα. Πείστηκα ότι και εγώ πρέπει να κάνω κάτι και μου είπε για τη μεταφορά τροφίμων στο βουνό για τους αντάρτες. Συναντήθηκα και με άλλα μέλη της οργάνωσης και μετά από καιρό ήρθε η ώρα για την πρώτη αποστολή. Φορτωμένοι στις πλάτες με τα τρόφιμα, από κακοτράχαλα φαράγγια και μονοπάτια φτάσαμε στους αντάρτες στην περιοχή των Κεραμειών. Οταν είδα τους αντάρτες συγκλονίστηκα. "Μανώλη τι κάνεις στη ζωή σου", σκέφθηκα "αυτοί είναι εδώ στο βουνό και στο κρύο, παλεύουν και αγωνίζονται και εσύ είσαι στην πόλη και παίζεις χαρτιά και τα πίνεις;" Είπα, λοιπόν, και εγώ "ναι, θα οργανωθώ" και το έκανα».
Ο κ. Κανιολάκης μπαίνει στον εφεδρικό ΕΛΑΣ. Αξιοποιείται για τη μεταφορά τροφίμων και όπλων μέσα στην πόλη αλλά και στο βουνό. Γρήγορα λόγω της γερής του κράσης αναλαμβάνει τη δύσκολη αποστολή να παίρνει μέσα από τα Χανιά τους Γερμανούς και Ιταλούς που λιποτακτούσαν από τα στρατεύματα κατοχής και να τους οδηγεί στα βουνά. «Αν σε έπιαναν η κατάληξη ήταν άμεση εκτέλεση και εσένα και του αυτόμολου. Το ήξερα βέβαια αλλά εκείνη την εποχή έτσι ήταν οι συνθήκες του αγώνα», είπε ο κ. Μανώλης.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Στο κέντρο των Χανίων πίσω από το περίφημο τότε «Λόντον μπαρ» υπήρχε ένα καταφύγιο από όπου ξεκινούσαν συνήθως οι αποστολές. Από αυτό το σημείο ο κ. Μανώλης ξεκίνησε και την πρώτη αποστολή να οδηγήσει στην ελευθερία ένα Γερμανό στρατιώτη. «Πήγα το πρωί, τον βλέπω με ένα σακίδιο, πλήρη εξοπλισμό, πηλίκιο, κανονική εξάρτηση. Για να μην κινεί υποψίες τον υποχρεώναμε να έχει πλήρη οπλισμό. Φύγαμε νωρίς το πρωί γύρω στις 6. Μπήκαμε στο φαράγγι που ξεκινάει από τα Νεροκούρου, ανεβήκαμε με χίλιες προφυλάξεις από τα περίπολα και τα φυλάκια τη Μαλάξα και μετά από 4 ώρες είμασταν στους αντάρτες», διηγείται.
Εννιά Γερμανούς, έξι Ιταλούς και δύο Ρώσους αιχμάλωτους που απέδρασαν οδήγησε ο κ. Μανώλης στο βουνό. Παρά του ότι τα Γερμανικά του ήταν λιγοστά, συνεννοείτο με τους αυτόμολους. «Δεν θέλαν να πολεμήσουν άλλο για τον Χίτλερ, δεν θέλαν να πάνε στο Ρωσικό Μέτωπο. Εξάλλου πολλοί Γερμανοί ήταν φαντάροι απλοί, δεν ήταν φασίστες και Ναζί. Οι περισσότεροι πήγαν στα νότια και έφυγαν για την Αίγυπτο με πλοίο ή υποβρύχιο τη νύχτα. Δυο Ιταλοί ο "Μάριος" και ο "Αγγελος" έμειναν στον ΕΛΑΣ, εντάχθηκαν ως αντάρτες και πολεμούσαν δίπλα μας», αναφέρει ο κ. Μανώλης.

ΚΟΥΒΑΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ
Πολλοί οι κίνδυνοι και οι δυσκολίες και ο παλιός αντάρτης θυμάται χαρακτηριστικά τη μεταφορά του Γερμανού υπασπιστή του διοικητή του αεροδρομίου του Μάλεμε. «Καλό παιδάκι φαίνονταν, πολύ φοβισμένος όμως. Περνώντας από ένα ιταλικό φυλάκιο, στο οποίο οι σκοποί ήταν μιλημένοι από τους δικούς μας Ιταλους τον "Μαριο" και τον "Αγγελο" ώστε να μην μας ενοχλούν, ο σκοπός φώναξε για να τον ακούσουμε ότι την επομένη ο δρόμος θα ήταν κλειστός και πυροβόλησε στον αέρα. Ο Γερμανός φοβήθηκε, πετάχθηκε και πέφτοντας χτύπησε σοβαρά στο πόδι. Τον οδήγησα κάτω από ένα γεφυράκι και αυτός σφάδαζε από τους πόνους. Του έβγαλα το άρβυλο και είδα ότι το πόδι του είχε πρηστεί είχε γίνει διπλάσιο. Από εκεί για να τον πάω στους αντάρτες τον έβαλα στην πλάτη και αυτός πατούσε το ένα πόδι. Χρειάστηκαν 12 ώρες για να φτάσουμε στο αντάρτικο, σχεδόν στις 9 το βράδυ».

«Δεν ξαναείδα κανέναν»
Πάμπολλοι οι στρατιώτες του Άξονα που ο κ. Μανώλης οδήγησε στο βουνό και για τη σωτηρία των οποίων έπαιξε κορόνα - γράμματα τη ζωή του. Ωστόσο με κανέναν δεν συναντήθηκε μεταπολεμικά, κανέναν δεν ξαναείδε. «Το έχω παράπονο. Είπα αρκετές φορές, 'μα να μην γυρίσει ξανά κανείς από εδώ στην Κρήτη;'. Ποιος ξέρει -όμως- και τι έγιναν. Πόσοι έζησαν μετά τον πόλεμο, πόσοι επιβίωσαν», αναρωτιέται και ο ίδιος.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ Β´ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Ενας αφανής ήρωας
Από: Γιώργος Κώνστας
Δημοσιεύθηκε στις: 19-12-2011

«Μέσα από φαράγγια, δίπλα από φυλάκια, κάτω από τη μύτη των Γερμανών οδήγησα δεκάδες αυτόμολους, που δεν ήθελαν να πολεμήσουν άλλο για τον Χίτλερ, στους αντάρτες στα βουνά της Κρήτης».
Ο 91χρονος Μανώλης Κανιολάκης ήταν ένας από τους πολλούς αφανείς ήρωες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής και της Αντίστασης. Με όπλο το θάρρος, το πάθος του για τον δίκαιο αγώνα ενάντια στον κατακτητή αναλάμβανε τη δύσκολη αποστολή να οδηγήσει στους αντάρτες όσους Γερμανούς και Ιταλούς ήθελαν να αυτομολήσουν.
Μια σημαντική προσφορά καθώς oι Ναζί στερούνταν ανθρώπους, οι αντάρτες και οι Σύμμαχοι έπαιρναν όπλα και πληροφορίες αντίστοιχα.

«ΜΑΝΩΛΗ ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;»
«Ηταν το 1942 και ως νέος της εποχής, μόλις 22 ετών, ήμουν επιρρεπής στο χαρτί -στο κουμάρι που λένε- και στο κρασί. Μια οικογενειακή φίλη η Θάλεια Μαρουσάκη με κάλεσε μια μέρα να μιλήσουμε. Πήγαμε στην παραλία του Κουμ Καπί και μου τόνισε την ανάγκη να κάνουμε όλοι κάτι να απελευθερώσουμε την πατρίδα. Πείστηκα ότι και εγώ πρέπει να κάνω κάτι και μου είπε για τη μεταφορά τροφίμων στο βουνό για τους αντάρτες. Συναντήθηκα και με άλλα μέλη της οργάνωσης και μετά από καιρό ήρθε η ώρα για την πρώτη αποστολή. Φορτωμένοι στις πλάτες με τα τρόφιμα, από κακοτράχαλα φαράγγια και μονοπάτια φτάσαμε στους αντάρτες στην περιοχή των Κεραμειών. Οταν είδα τους αντάρτες συγκλονίστηκα. "Μανώλη τι κάνεις στη ζωή σου", σκέφθηκα "αυτοί είναι εδώ στο βουνό και στο κρύο, παλεύουν και αγωνίζονται και εσύ είσαι στην πόλη και παίζεις χαρτιά και τα πίνεις;" Είπα, λοιπόν, και εγώ "ναι, θα οργανωθώ" και το έκανα».
Ο κ. Κανιολάκης μπαίνει στον εφεδρικό ΕΛΑΣ. Αξιοποιείται για τη μεταφορά τροφίμων και όπλων μέσα στην πόλη αλλά και στο βουνό. Γρήγορα λόγω της γερής του κράσης αναλαμβάνει τη δύσκολη αποστολή να παίρνει μέσα από τα Χανιά τους Γερμανούς και Ιταλούς που λιποτακτούσαν από τα στρατεύματα κατοχής και να τους οδηγεί στα βουνά. «Αν σε έπιαναν η κατάληξη ήταν άμεση εκτέλεση και εσένα και του αυτόμολου. Το ήξερα βέβαια αλλά εκείνη την εποχή έτσι ήταν οι συνθήκες του αγώνα», είπε ο κ. Μανώλης.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Στο κέντρο των Χανίων πίσω από το περίφημο τότε «Λόντον μπαρ» υπήρχε ένα καταφύγιο από όπου ξεκινούσαν συνήθως οι αποστολές. Από αυτό το σημείο ο κ. Μανώλης ξεκίνησε και την πρώτη αποστολή να οδηγήσει στην ελευθερία ένα Γερμανό στρατιώτη. «Πήγα το πρωί, τον βλέπω με ένα σακίδιο, πλήρη εξοπλισμό, πηλίκιο, κανονική εξάρτηση. Για να μην κινεί υποψίες τον υποχρεώναμε να έχει πλήρη οπλισμό. Φύγαμε νωρίς το πρωί γύρω στις 6. Μπήκαμε στο φαράγγι που ξεκινάει από τα Νεροκούρου, ανεβήκαμε με χίλιες προφυλάξεις από τα περίπολα και τα φυλάκια τη Μαλάξα και μετά από 4 ώρες είμασταν στους αντάρτες», διηγείται.
Εννιά Γερμανούς, έξι Ιταλούς και δύο Ρώσους αιχμάλωτους που απέδρασαν οδήγησε ο κ. Μανώλης στο βουνό. Παρά του ότι τα Γερμανικά του ήταν λιγοστά, συνεννοείτο με τους αυτόμολους. «Δεν θέλαν να πολεμήσουν άλλο για τον Χίτλερ, δεν θέλαν να πάνε στο Ρωσικό Μέτωπο. Εξάλλου πολλοί Γερμανοί ήταν φαντάροι απλοί, δεν ήταν φασίστες και Ναζί. Οι περισσότεροι πήγαν στα νότια και έφυγαν για την Αίγυπτο με πλοίο ή υποβρύχιο τη νύχτα. Δυο Ιταλοί ο "Μάριος" και ο "Αγγελος" έμειναν στον ΕΛΑΣ, εντάχθηκαν ως αντάρτες και πολεμούσαν δίπλα μας», αναφέρει ο κ. Μανώλης.

ΚΟΥΒΑΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ
Πολλοί οι κίνδυνοι και οι δυσκολίες και ο παλιός αντάρτης θυμάται χαρακτηριστικά τη μεταφορά του Γερμανού υπασπιστή του διοικητή του αεροδρομίου του Μάλεμε. «Καλό παιδάκι φαίνονταν, πολύ φοβισμένος όμως. Περνώντας από ένα ιταλικό φυλάκιο, στο οποίο οι σκοποί ήταν μιλημένοι από τους δικούς μας Ιταλους τον "Μαριο" και τον "Αγγελο" ώστε να μην μας ενοχλούν, ο σκοπός φώναξε για να τον ακούσουμε ότι την επομένη ο δρόμος θα ήταν κλειστός και πυροβόλησε στον αέρα. Ο Γερμανός φοβήθηκε, πετάχθηκε και πέφτοντας χτύπησε σοβαρά στο πόδι. Τον οδήγησα κάτω από ένα γεφυράκι και αυτός σφάδαζε από τους πόνους. Του έβγαλα το άρβυλο και είδα ότι το πόδι του είχε πρηστεί είχε γίνει διπλάσιο. Από εκεί για να τον πάω στους αντάρτες τον έβαλα στην πλάτη και αυτός πατούσε το ένα πόδι. Χρειάστηκαν 12 ώρες για να φτάσουμε στο αντάρτικο, σχεδόν στις 9 το βράδυ».

«Δεν ξαναείδα κανέναν»
Πάμπολλοι οι στρατιώτες του Άξονα που ο κ. Μανώλης οδήγησε στο βουνό και για τη σωτηρία των οποίων έπαιξε κορόνα - γράμματα τη ζωή του. Ωστόσο με κανέναν δεν συναντήθηκε μεταπολεμικά, κανέναν δεν ξαναείδε. «Το έχω παράπονο. Είπα αρκετές φορές, 'μα να μην γυρίσει ξανά κανείς από εδώ στην Κρήτη;'. Ποιος ξέρει -όμως- και τι έγιναν. Πόσοι έζησαν μετά τον πόλεμο, πόσοι επιβίωσαν», αναρωτιέται και ο ίδιος.

ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΙΝΑΧΩΡΙΟΥ Δασική έκταση - πρόκληση,

Από: Γιώργος Κώνστας


Προσφυγή ενάντια στον χαρακτηρισμό ως δασικής μιας έκτασης 5.800 στρεμμάτων στην περιοχή Στόμιο - Πρ. Ηλίας στο Ιναχώριο, προκειμένου στη συνέχεια να τοποθετηθεί λατομική ζώνη, κατέθεσαν 65 ιδιοκτήτες.
Οι ιδιοκτήτες - κάτοικοι ζητούν την ακύρωση, ανάκληση της απόφασης καθώς στη συγκεκριμένη περιοχή υπάρχουν αγροτικές εκμεταλλεύσεις εδώ και δεκαετίες. Παράλληλα, ο πρώην δήμαρχος της περιοχής και δημοτικός σύμβουλος Κισάμου, κ. Κ. Κουκουράκης, κάνει λόγο για προσπάθεια ανάλογη με αυτή που έγινε στο Αποπηγάδι, ώστε ιδιοκτησίες να χαρακτηριστούν δασικές εκτάσεις και στη συνέχεια να παραχωρηθούν σε επιχειρηματικά συμφέροντα.

Η ΕΝΣΤΑΣΗ
Στην ένστασή τους, που κατατίθεται στην Α/βάθμια Επιτροπή Επιλύσεως Δασικών Αμφισβητήσεων της Π.Ε. Χανίων, οι κάτοικοι επισημαίνουν πως: «Η συνολική έκταση που περιγράφεται αποτελείται από πολλά τμήματα που ανήκουν σε πολλούς ιδιοκτήτες και δεν είναι ιδιοκτησία του αιτούντος την Πράξη Χαρακτηρισμού 'Σφακιανάκη ΑΕΒΕ'. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των τμημάτων προκύπτει με διαφορετικό τρόπο, κάτι που είναι φυσικό, αφού η περιοχή, που περιλαμβάνει η πράξη χαρακτηρισμού, αποτελούσε μέρος έκτασης που καλλιεργούνταν και νέμονταν από τους κατοίκους των γύρω χωριών για διάστημα μεγαλύτερο των 100 ετών και ως εκ τούτου υπάρχουν μεταβιβάσεις διαφόρων αιτιών (αγοροπωλησίες, κληρονομιές κ.λπ.) που εξειδικεύονται για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του κάθε τμήματος».
Οι εναγόμενοι τονίζουν επίσης πως «η προσβαλλόμενη πράξη της διευθύντριας Δασών Χανίων χαρακτήρισε δάσος τμήματα της έκτασης, κάτι που είναι εσφαλμένο ουσιαστικά και τυπικά. Οι εκτάσεις αυτές αποτελούσαν εκτάσεις που σπέρνονταν με δημητριακά, καλλιεργούνταν χαρουπιές και ελαιόδεντρα, ενώ κάποιες θέσεις χρησιμοποιούνταν για τη βόσκηση κτηνοτροφικών ζώων. Οι εκτάσεις αυτές ποτέ δεν ήταν δασικές, αλλά αντιθέτως αποτελούσαν γεωργικές εκτάσεις, που εξασφάλιζαν τα προς το ζην σε πολλές οικογένειες της περιοχής.
Είναι απαραίτητο να λάβουμε υπόψη μας ότι:
Α) Ο τρόπος καλλιέργειας περιελάμβανε τόσο τη μίξη των καλλιεργειών και χρήσεως των εκτάσεων (βοσκή, δενδροκαλλιέργεια, δημητριακά, ζαρζαβατικά κ.λπ.) όσο και την αγρανάπαυση. Αυτά γίνονταν διότι τα παλαιά χρόνια δεν υπήρχε άλλος τρόπος να μεγιστοποιηθεί η απόδοση των καλλιεργειών (λιπάσματα, φυτοφάρμακα, γεωργικά μηχανήματα).
Β) Επειδή οι παλαιότερες αεροφωτογραφίες της περιοχής λήφθηκαν κατά το τέλος της γερμανικής κατοχής είναι απαραίτητο να λάβουμε υπόψη μας ότι οι Γερμανοί κατακτητές είχαν ισχυρή στρατιωτική παρουσία στην περιοχή με αποτέλεσμα σε αρκετές θέσεις να δυσκολεύουν την πρόσβαση των ιδιοκτητών λόγω του φόβου ότι η παρουσία των κατοίκων θα αποτελούσε προκάλυψη για τους αντάρτες της αντίστασης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα αρκετές γεωργικές εκτάσεις να καλλιεργούνται πλημμελώς και ως εκ τούτου να εμφανίζουν φρυγανώδη μορφή κατά το 1945».
Οι κάτοικοι ζητούν να γίνουν δεκτές οι ενστάσεις - αντιρρήσεις τους και να «ακυρωθεί, ανακληθεί και εξαφανισθεί η πράξη χαρακτηρισμού».

Ο Κ. ΚΟΥΚΟΥΡΑΚΗΣ
Για περίπτωση ανάλογη του «Αποπηγαδίου» κάνει λόγο ο δημοτικός σύμβουλος Κισάμου και πρώην δήμαρχος Ιναχωρίου, κ. Κ. Κουκουράκης. «Πλέον έχουμε την απόδειξη σε αυτά που επί χρόνια υποστήριζε ο πρώην Δήμος Ιναχωρίου σε σχέση με το ΣΧΟΟΑΠ και τις περιοχές ΠΕΡΠΟ. Οτι τα δήθεν προβλήματα που υπήρχαν στη θεσμοθέτηση του ΣΧΟΟΑΠ ήταν η δικαιολογία, ώστε να υπάρξει η δυνατότητα από διάφορους να δημιουργήσουν λατομική ζώνη στην ευρύτερη παραλιακή περιοχή όρμος Στομίου - Προφήτης Ηλίας. Απόδειξη η τελευταία πράξη χαρακτηρισμού που κατατέθηκε στον Δήμο Κισάμου για 5.800 στρ., δηλαδή για όλη την ευρύτερη περιοχή όρμος Στομίου - Προφήτης Ηλίας, που χαρακτηρίζονται στο σύνολό τους χωρίς την απόκλιση ούτε ενός στρέμματος ως δασική! Με βάση τη κείμενη νομοθεσία (ν. 998/79) επιτρέπεται η μεταβολή της δασικής έκτασης προκειμένου να κατασκευαστεί λατομείο, λατομική ζώνη, αιολικό πάρκο. Επιτρέπεται δηλαδή η καταστροφή της βλάστησης για να γίνουν αυτά».
Οπως επισημαίνει ο κ. Κουκουράκης «η ζώνη ΠΕΡΠΟ που ήταν στο ΣΧΟΟΑΠ είναι σε επαφή με τη ζώνη που θέλουν να χαρακτηρίσουν ως λατομική. Σε περίπτωση που είχε θεσπιστεί το ΣΧΟΟΑΠ του Δήμου Ιναχωρίου εκ του νόμου δεν ήταν δυνατόν να υπάρξει λατομική ζώνη, αφού δεν υπήρχαν οι κρίσιμες αποστάσεις των 500 - 1.000 μ. Να λοιπόν γιατί ο υπάλληλος Α’ βαθμού, κ. Καρούντζος, δεν προωθεί για θεσμοθέτηση το ΣΧΟΟΑΠ Ιναχωρίου».
Χαρακτηριστικά ο πρώην δήμαρχος μιλάει για «κλασική περίπτωση ανάλογη του 'Αποπηγαδίου', που, ενώ υπήρχαν χρήσεις γης από τους κατοίκους εδώ και εκατοντάδες χρόνια, βρέθηκαν ξένοι στον τόπο τους. Διότι οι εκτάσεις αυτές, όταν κηρυχθούν δημόσιες, δασικές εκτάσεις, δεν επιτρέπει στους κατοίκους - ιδιοκτήτες να κάνουν τίποτα, αλλά επιτρέπει να καταστραφεί η βλάστηση για να γίνει λατομείο ή αιολικά ή το οτιδήποτε άλλο», αναφέρει ο κ. Κουκουράκης, υπογραμμίζοντας πως παρότι ο Δήμος Κισάμου προχώρησε στην ανάρτηση του χαρακτηρισμού, δεν έγινε ενημέρωση στο Δ.Σ. ούτε ενημερώθηκαν οι κάτοικοι - ιδιοκτήτες της περιοχής.

Δικαίωση για το Στόμιο - Λιβάδια
Την ίδια στιγμή, με πρόσφατη δικαστική απόφαση αθωώθηκε ο πρώην Δήμος Ιναχωρίου από μήνυση της Δασικής Υπηρεσίας αναφορικά με το οδικό έργο Στόμιο - Λιβάδια. «Η Δικαιοσύνη μέσα από επανειλημμένες αποφάσεις της δικαιώνει και το έργο και τις επιλογές μας και αποκαλύπτει με έμμεσο τρόπο ποιοι μας πολέμησαν. Αυτά ας τα δει ο κ. Καρούντζος και ας αναθεωρήσει τις επιλογές του απέναντι σε έναν θεσμοθετημένο φορέα της Αυτοδιοίκησης. Για τον δρόμο Στόμιο - Λιβάδια, ένα σοβαρότατο αναπτυξιακό έργο που έγινε προς όφελος των πολιτών της περιοχής μας, δεχθήκαμε τρομακτική πίεση από οργανωμένα συμφέροντα προσπαθώντας να μας πιέσουν ώστε να ενδώσουμε στις απαιτήσεις τους για άλλα πράγματα. Ελάχιστοι από τους θεσμικούς μας εταίρους στάθηκαν δίπλα μας. Απόντες οι βουλευτές και αυτοί που κάθε λίγο και λιγάκι τρέχουν για να 'σώσουν την Ελλάδα'. Πάλεψαν μαζί με τους πολίτες της περιοχής οι Οικολόγοι Πράσινοι, το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ο Ο.Α.ΔΥ.Κ., οι πολίτες της περιοχής», τονίζει ο κ. Κουκουράκης.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΥΘΡΟ ΣΤΑΥΡΟ ΧΑΝΙΩΝ

Στήριξη σε 300 οικογένειες

Με περισσότερες από 1.500 τσάντες με είδη πρώτης ανάγκης για 300 οικογένειες στα Χανιά, ξεκίνησε χθες η διανομή της χριστουγεννιάτικης βοήθειας του Ερυθρού Σταυρού Χανίων.
Με τη στήριξη επαγγελματιών με είδη, αλλά και με τη χρηματική ενίσχυση των υποστηρικτών του και φέτος το τοπικό παράρτημα του Ε.Σ. συγκέντρωσε έναν μεγάλο αριθμό ειδών πρώτης ανάγκης, τα οποία και διανέμει με βάση τις ανάγκες των πολιτών.
«Παραπάνω από τριακόσιες οικογένειες θα προσποριστούν τα απαραίτητα των εορτών και αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό», τόνισε ο περιφερειάρχης, πρόεδρος του τοπικού Ε.Σ. και γιατρός, κ. Γιάννης Σκαράκης.
Οι τσάντες περιέχουν, μεταξύ άλλων, κρέας, όσπρια, αλεύρι, ζάχαρη, πατάτες, γλυκά της εποχής, τα πάντα για να περάσουν οι οικογένειες όσο καλύτερα μπορούν.
Οπως επεσήμανε ο κ. Σκαράκης, ο Ε.Σ. είναι ανοιχτός προς όλους. «Δεν έχουμε καμία φυλετική, θρησκευτική, πολιτική διάκριση. Οποιος κτυπήσει την πόρτα και διαπιστώσουμε ότι το έχει ανάγκη, τον ενισχύουμε με ό,τι έχουμε και αυτό δεν νομίζω ότι το κάνουν πολλοί. Είναι μια αλληλεγγύη, μια πραγματική βοήθεια του συνανθρώπου μας που έχει ανάγκη και προσθέτουμε ότι αυτό το πράγμα γίνεται με απόλυτο σεβασμό στην αξιοπρέπειά του».
Ιδιαίτερη μνεία ο κ. Σκαράκης έπλεξε στους εθελοντές Σαμαρείτες, Νοσηλευτές, Κοινωνικής Πρόνοιας, όλα τα στελέχη του Ε.Σ., για τη συμβολή τους στην όλη προσπάθεια, στη συγκέντρωση, διευθέτηση και μεταφορά της ανθρωπιστικής βοήθειας στους αναξιοπαθούντες.

Αναδημοσιευσα Απο Χανιωτικα Νεα

ΑΠΟ ΣΥΡΟΥΣ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ Πορεία ενάντια στο καθεστώς Ασαντ,

Πορεία διαμαρτυρίας ενάντια στο καθεστώς Ασαντ πραγματοποίησαν χθες, στους κεντρικούς δρόμους των Χανίων, Σύροι από την πόλη, αλλά και όλη την Κρήτη.
«40 χρόνια δικτατορίας είναι αρκετά», «Θέλουμε δημοκρατία, θέλουμε ελευθερία», «Κάτω ο δικτάτορας» ήταν ανάμεσα στα συνθήματα των Σύρων που κρατούσαν σημαίες της πατρίδας τους και ελληνικές.
Οπως δήλωσαν στα «Χ.Ν.», βρέθηκαν για άλλη μια μέρα στους δρόμους «για να σταματήσει ο Ασαντ να σκοτώνει τα παιδιά μας, τις γυναίκες, θέλουμε να διώξουμε αυτόν τον δικτάτορα. Εμείς θα τον διώξουμε. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι πολιτικοί είναι μαζί του, τον στηρίζουν, αλλά εμείς θα τον διώξουμε. Θέλουμε τη στήριξη από τους Ελληνες, τους Ευρωπαίους πολίτες. 40 χρόνια δικτατορίας· φτάνει πια».
Σύμφωνα με τους διαδηλωτές, οι Σύροι μετανάστες σε όλο τον κόσμο, σε Ελλάδα, Γαλλία, Ελβετία, Καναδά, θα συνεχίσουν να βγαίνουν στον δρόμο. «Θέλουμε να διώξουμε τον δικτάτορα. Εμείς θα τον παλέψουμε με τα σώματά μας, εκείνος έχει τα όπλα, αλλά εμείς έχουμε το δίκιο. Μακάρι να μπορούσαμε και εμείς να είμαστε δίπλα στα αδέλφια μας στη Συρία, αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε. Είναι πάνω από 3 εκατ. οι Σύροι που είναι μακριά από τη χώρα τους, εξαιτίας αυτού του δικτάτορα και δεν μπορούν να επιστρέψουν στη χώρα τους. Θα είμαστε στους δρόμους μέχρις ότου φύγει ο δικτάτορας και οδηγηθεί στα δικαστήρια να λογοδοτήσει για όσα έχει κάνει», ανέφεραν.