Γράφει: Γιώργος Κώνστας - 21 Δεκεμβρίου 2013 9:32 πμ - Σχολιάστε
Οπλισμένος με τη φωτογραφική του κάμερα, αλλά κυρίως με μια ξεχωριστή αγάπη για τη Γαύδο και τη φύση της, τον ουρανό της, ο Βασίλης Μαθιουδάκης μας μιλά για το φωτογραφικό του λεύκωμα “Τ’ όνειρο της Καλυψώς” που θα παρουσιαστεί σήμερα το βράδυ στις 8:30 στο Νεώριο Moro στο παλιό λιμάνι.
Μια εξαιρετική φωτογραφική δουλειά από αυτές που αιχμαλωτίζουν το βλέμμα αλλά κυρίως το μυαλό εκείνου που βλέπει τις εικόνες που κατάφερε να απεικονίσει ο καλλιτέχνης, αφιερώνοντας αμέτρητες ώρες νυκτερινής περιήγησης σε μια από τις πιο όμορφες γωνιές αυτής της χώρας.
Τι ήταν αυτό που σε έφερε στη Γαύδο;
Από το χωριό μου το Κλήμα κοντά στην Αγ. Γαλήνη, η Γαύδος ήταν το νησί που πάντα έβλεπα από μακριά. Μέχρι που το επισκέφθηκα και έγινε ο μοιραιός μου έρωτας. Δεν έχω νιώσει ποτέ για άλλο τόπο αυτό το συναίσθημα. Μια απόδραση στην αθωότητα; Ενα παιγνίδι με τη φύση; Ενα οχυρό ελευθερίας; Όλα αυτά μου έρχονται στο νου όταν ακούω τη λέξη Γαύδος.
Ενα λεύκωμα λοιπόν για τη Γαύδο αλλά με φωτογραφίες νυκτερινές. Πώς προέκυψε;
Εδώ και 20 χρόνια πηγαίνω στη Γαύδο και την φωτογραφίζω κάθε χρόνο. Το περσινό καλοκαίρι περισσότερο σαν παιγνίδι, καθόμουν το βράδυ και πειραματιζόμουν βγάζοντας φωτογραφίες. Πειραματιζόμουν πέρυσι για ένα μήνα και κατάφερα να έχω… μια καλή εικόνα! Φέτος το καλοκαίρι όμως το πήρα πιο σοβαρά. Βγήκα με φίλους τη νύκτα στη Γαύδο για να τους κάνω μια ξενάγηση στο νησί και η βόλτα κράτησε 6-7 ώρες. Έβγαλα πάρα πολλές φωτογραφίες και συνέχισα και τις επόμενες νύκτες μόνος μου ή με παρέα.
Τεχνικά, πόσο δύσκολο είναι να φωτογραφίζεις νύκτα;
Μόνο δύσκολο. Καταρχήν ένα πρώτο πρόβλημα είναι ότι θα πρέπει να κουβαλάς μεγάλο βάρος για πολλές ώρες, κάνοντας μεγάλες αποστάσεις. Ήξερα τα σημεία που ήθελα να φωτογραφίσω, τα είχα επισημάνει και σε αυτά κατέφυγα. Επειτα έπρεπε να βρω πώς θα ισορροπήσω φωτιστικά τη φύση της Γαύδου με τον έναστρο ουρανό. Ενα άλλο τεράστιο ζήτημα ήταν το φεγγάρι, πώς θα χρησιμοποιήσεις το φως του, πώς θα το συνδυάσεις με τον τεχνικό φωτισμό. Ισως το πιο δύσκολο στο όλο εγχείρημα ήταν συγχρονίζεις το φως σε όλα τα αντικείμενα που θα ήθελες να φωτογραφίσεις.
Αν βρέθεις νύκτα στη Γαύδο είναι αδύνατον να μη σε καθηλώσει ο έναστρος ουρανός της…
Και δεν είναι μόνο να παρακολουθείς τον ουρανό αλλά να περπατήσεις νύκτα στη Γαύδο. Είναι μια ξεχωριστή μυσταγωγία, μια σιωπηλή συνομιλία με τη φύση, νιώθεις το κοσμογονικό, το αρχέγονο που έχει το νησί και το εύθραστο της ισορροπίας του. Είναι ο τρόπος που σε εμπνέει απόλυτα.
Για ένα φωτογράφο αλλά και για τον οποιονδήποτε καλλιτέχνη τελικά, τοποθεσίες όπως η Γαύδος αποτελούν πηγές έμπνευσης;
Σίγουρα, αν και δεν μπορώ να μιλήσω για λογαριασμό άλλων καλλιτεχνών. Λένε πολλοί ότι είναι ένα νησί ξεχασμένο από τον άνθρωπο αλλά θα έλεγα μάλλον… προφυλαγμένο. Δεν χρειάζεται να ασχολείσαι με τα καλλιτεχνικά για να σε εμπνεύσει η Γαύδος. Ο καθένας θα μπορούσε να εμπνευστεί το οτιδήποτε βρισκόμενος στο νησί.
Μελετώντας κάποιος το λεύκωμά σου θα νιώσει στο τέλος σαν να ολοκλήρωσε μια νυκτερινή βόλτα στη νοτιότερη γωνιά της Ελλάδας;
Θα έχει μια αντιπροσωπευτική εικόνα σίγουρα. Οι εικόνες έχουν ένα αφαιρετικό χαρακτήρα, δεν είναι αναγνωρίσιμες ότι είναι Γαύδος. Βέβαια αυτοί που την γνωρίζουν καλά, ξέρουν. Ούτως ή άλλως η Γαύδος όμως είναι το νησί της Καλυψώς, αυτή δηλαδή που δεν αποκαλύπτεται, έχει δηλαδή και το λεύκωμα τις κρυφές πτυχές του όπως και το νησί.
Τι θα ήθελες να συμπεριλάβεις στο λεύκωμα σου και δεν τα κατάφερες;
Ισως ένα κομμάτι της Τρυπητής. Αλλά δεν θα μείνω εδώ. Θα συνεχίσω τη φωτογραφική μου περιπλάνηση στο νησί και πρόκειται να κάνω και μια σχετική έκθεση, με πιο διαδραστικό χαρακτήρα, με φωτιζόμενες εικόνες, ένα θεατρικό κ.ά.. Είναι όμως ακόμα νωρίς να πω περισσότερα.
Κάτι τελευταίο που θα ’θελες να πεις και δεν σε ρώτησα;
Αυτές τις εποχές, τις πολύ δύσκολες, η Τέχνη έχει μια πολιτικοποιημένη μορφή και έκφραση, είναι μια πολιτική πράξη. Σε αυτό το σκεπτικό κατέληξα με μια φράση του Μπρεχτ που λέει ότ «ζούμε σε τόσο παράξενες εποχές που ίσως να ακούγεται εγκληματικό να μιλάμε ακόμα και για ένα δέντρο». Επειδή και στο λεύκωμά μου έχω φωτογραφίσει και πολλά δέντρα, κάποιοι μου είπαν ότι έχει και ένα οικολογικό χαρακτήρα.
Ομως επειδή αυτόν τον όρο δυστυχώς τον έχουν εκμεταλευτεί πάρα πολλοί από τις Μ.Κ.Ο. μέχρι και εγώ δεν ξέρω ποιον, θα έλεγα ότι η δουλειά μου έχει μια πιο φυσιοκρατική προσέγγιση.
Τα πρώτα βήματα στη φωτογραφία
Πρώτη γνωριμία με τη φωτογραφία…
Από το Πανεπιστήμιο στο Ιστορικό – Αρχαιολογικό Ρεθύμνου. Μου έκαναν δώρο μια φωτογραφική μηχανή και ξεκίνησα. Αρχικά ερασιτεχνικά, στη συνέχεια φωτογραφίζοντας ανασκαφές, έπειτα για μια περίοδο τα εγκατέλειψα εντελώς μέχρι που με βρήκε η φωτογραφία… μόνη της. Ξεκίνησα μια συνεργασία με το “Δίφωνο” και έπειτα στον “Ταχυδρόμο” της εφημερίδας “Τα Νέα” από το 2002 μέχρι το 2010, φωτ. για το περιοδικό του Ελληνικού φεστιβάλ, το Γεωτρόπιο και το Μέγαρο Μουσικής. Τώρα εργάζομαι για την “Εφημερίδα των Συντακτών”. Πρώτη μου ατομική έκθεση πέρυσι το “Η Αθήνα στους δρόμους της κρίσης” που απεικόνιζε απλά την πραγματικότητα. Ήταν η Αθήνα με τα μάτια ενός φωτογράφου που έβγαινε μέρα μεσημέρι στο κέντρο της.
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/gavdos-ti-nikta/#ixzz2oENAujUJ
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2013
ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΘΙΟΥΔΑΚΗΣ
Η Γαύδος τη νύκτα…
Γράφει: Γιώργος Κώνστας - 21 Δεκεμβρίου 2013 9:32 πμ - Σχολιάστε
Οπλισμένος με τη φωτογραφική του κάμερα, αλλά κυρίως με μια ξεχωριστή αγάπη για τη Γαύδο και τη φύση της, τον ουρανό της, ο Βασίλης Μαθιουδάκης μας μιλά για το φωτογραφικό του λεύκωμα “Τ’ όνειρο της Καλυψώς” που θα παρουσιαστεί σήμερα το βράδυ στις 8:30 στο Νεώριο Moro στο παλιό λιμάνι.
Μια εξαιρετική φωτογραφική δουλειά από αυτές που αιχμαλωτίζουν το βλέμμα αλλά κυρίως το μυαλό εκείνου που βλέπει τις εικόνες που κατάφερε να απεικονίσει ο καλλιτέχνης, αφιερώνοντας αμέτρητες ώρες νυκτερινής περιήγησης σε μια από τις πιο όμορφες γωνιές αυτής της χώρας.
Τι ήταν αυτό που σε έφερε στη Γαύδο;
Από το χωριό μου το Κλήμα κοντά στην Αγ. Γαλήνη, η Γαύδος ήταν το νησί που πάντα έβλεπα από μακριά. Μέχρι που το επισκέφθηκα και έγινε ο μοιραιός μου έρωτας. Δεν έχω νιώσει ποτέ για άλλο τόπο αυτό το συναίσθημα. Μια απόδραση στην αθωότητα; Ενα παιγνίδι με τη φύση; Ενα οχυρό ελευθερίας; Όλα αυτά μου έρχονται στο νου όταν ακούω τη λέξη Γαύδος.
Ενα λεύκωμα λοιπόν για τη Γαύδο αλλά με φωτογραφίες νυκτερινές. Πώς προέκυψε;
Εδώ και 20 χρόνια πηγαίνω στη Γαύδο και την φωτογραφίζω κάθε χρόνο. Το περσινό καλοκαίρι περισσότερο σαν παιγνίδι, καθόμουν το βράδυ και πειραματιζόμουν βγάζοντας φωτογραφίες. Πειραματιζόμουν πέρυσι για ένα μήνα και κατάφερα να έχω… μια καλή εικόνα! Φέτος το καλοκαίρι όμως το πήρα πιο σοβαρά. Βγήκα με φίλους τη νύκτα στη Γαύδο για να τους κάνω μια ξενάγηση στο νησί και η βόλτα κράτησε 6-7 ώρες. Έβγαλα πάρα πολλές φωτογραφίες και συνέχισα και τις επόμενες νύκτες μόνος μου ή με παρέα.
Τεχνικά, πόσο δύσκολο είναι να φωτογραφίζεις νύκτα;
Μόνο δύσκολο. Καταρχήν ένα πρώτο πρόβλημα είναι ότι θα πρέπει να κουβαλάς μεγάλο βάρος για πολλές ώρες, κάνοντας μεγάλες αποστάσεις. Ήξερα τα σημεία που ήθελα να φωτογραφίσω, τα είχα επισημάνει και σε αυτά κατέφυγα. Επειτα έπρεπε να βρω πώς θα ισορροπήσω φωτιστικά τη φύση της Γαύδου με τον έναστρο ουρανό. Ενα άλλο τεράστιο ζήτημα ήταν το φεγγάρι, πώς θα χρησιμοποιήσεις το φως του, πώς θα το συνδυάσεις με τον τεχνικό φωτισμό. Ισως το πιο δύσκολο στο όλο εγχείρημα ήταν συγχρονίζεις το φως σε όλα τα αντικείμενα που θα ήθελες να φωτογραφίσεις.
Αν βρέθεις νύκτα στη Γαύδο είναι αδύνατον να μη σε καθηλώσει ο έναστρος ουρανός της…
Και δεν είναι μόνο να παρακολουθείς τον ουρανό αλλά να περπατήσεις νύκτα στη Γαύδο. Είναι μια ξεχωριστή μυσταγωγία, μια σιωπηλή συνομιλία με τη φύση, νιώθεις το κοσμογονικό, το αρχέγονο που έχει το νησί και το εύθραστο της ισορροπίας του. Είναι ο τρόπος που σε εμπνέει απόλυτα.
Για ένα φωτογράφο αλλά και για τον οποιονδήποτε καλλιτέχνη τελικά, τοποθεσίες όπως η Γαύδος αποτελούν πηγές έμπνευσης;
Σίγουρα, αν και δεν μπορώ να μιλήσω για λογαριασμό άλλων καλλιτεχνών. Λένε πολλοί ότι είναι ένα νησί ξεχασμένο από τον άνθρωπο αλλά θα έλεγα μάλλον… προφυλαγμένο. Δεν χρειάζεται να ασχολείσαι με τα καλλιτεχνικά για να σε εμπνεύσει η Γαύδος. Ο καθένας θα μπορούσε να εμπνευστεί το οτιδήποτε βρισκόμενος στο νησί.
Μελετώντας κάποιος το λεύκωμά σου θα νιώσει στο τέλος σαν να ολοκλήρωσε μια νυκτερινή βόλτα στη νοτιότερη γωνιά της Ελλάδας;
Θα έχει μια αντιπροσωπευτική εικόνα σίγουρα. Οι εικόνες έχουν ένα αφαιρετικό χαρακτήρα, δεν είναι αναγνωρίσιμες ότι είναι Γαύδος. Βέβαια αυτοί που την γνωρίζουν καλά, ξέρουν. Ούτως ή άλλως η Γαύδος όμως είναι το νησί της Καλυψώς, αυτή δηλαδή που δεν αποκαλύπτεται, έχει δηλαδή και το λεύκωμα τις κρυφές πτυχές του όπως και το νησί.
Τι θα ήθελες να συμπεριλάβεις στο λεύκωμα σου και δεν τα κατάφερες;
Ισως ένα κομμάτι της Τρυπητής. Αλλά δεν θα μείνω εδώ. Θα συνεχίσω τη φωτογραφική μου περιπλάνηση στο νησί και πρόκειται να κάνω και μια σχετική έκθεση, με πιο διαδραστικό χαρακτήρα, με φωτιζόμενες εικόνες, ένα θεατρικό κ.ά.. Είναι όμως ακόμα νωρίς να πω περισσότερα.
Κάτι τελευταίο που θα ’θελες να πεις και δεν σε ρώτησα;
Αυτές τις εποχές, τις πολύ δύσκολες, η Τέχνη έχει μια πολιτικοποιημένη μορφή και έκφραση, είναι μια πολιτική πράξη. Σε αυτό το σκεπτικό κατέληξα με μια φράση του Μπρεχτ που λέει ότ «ζούμε σε τόσο παράξενες εποχές που ίσως να ακούγεται εγκληματικό να μιλάμε ακόμα και για ένα δέντρο». Επειδή και στο λεύκωμά μου έχω φωτογραφίσει και πολλά δέντρα, κάποιοι μου είπαν ότι έχει και ένα οικολογικό χαρακτήρα.
Ομως επειδή αυτόν τον όρο δυστυχώς τον έχουν εκμεταλευτεί πάρα πολλοί από τις Μ.Κ.Ο. μέχρι και εγώ δεν ξέρω ποιον, θα έλεγα ότι η δουλειά μου έχει μια πιο φυσιοκρατική προσέγγιση.
Τα πρώτα βήματα στη φωτογραφία
Πρώτη γνωριμία με τη φωτογραφία…
Από το Πανεπιστήμιο στο Ιστορικό – Αρχαιολογικό Ρεθύμνου. Μου έκαναν δώρο μια φωτογραφική μηχανή και ξεκίνησα. Αρχικά ερασιτεχνικά, στη συνέχεια φωτογραφίζοντας ανασκαφές, έπειτα για μια περίοδο τα εγκατέλειψα εντελώς μέχρι που με βρήκε η φωτογραφία… μόνη της. Ξεκίνησα μια συνεργασία με το “Δίφωνο” και έπειτα στον “Ταχυδρόμο” της εφημερίδας “Τα Νέα” από το 2002 μέχρι το 2010, φωτ. για το περιοδικό του Ελληνικού φεστιβάλ, το Γεωτρόπιο και το Μέγαρο Μουσικής. Τώρα εργάζομαι για την “Εφημερίδα των Συντακτών”. Πρώτη μου ατομική έκθεση πέρυσι το “Η Αθήνα στους δρόμους της κρίσης” που απεικόνιζε απλά την πραγματικότητα. Ήταν η Αθήνα με τα μάτια ενός φωτογράφου που έβγαινε μέρα μεσημέρι στο κέντρο της.
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/gavdos-ti-nikta/#ixzz2oENAujUJ
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
Γράφει: Γιώργος Κώνστας - 21 Δεκεμβρίου 2013 9:32 πμ - Σχολιάστε
Οπλισμένος με τη φωτογραφική του κάμερα, αλλά κυρίως με μια ξεχωριστή αγάπη για τη Γαύδο και τη φύση της, τον ουρανό της, ο Βασίλης Μαθιουδάκης μας μιλά για το φωτογραφικό του λεύκωμα “Τ’ όνειρο της Καλυψώς” που θα παρουσιαστεί σήμερα το βράδυ στις 8:30 στο Νεώριο Moro στο παλιό λιμάνι.
Μια εξαιρετική φωτογραφική δουλειά από αυτές που αιχμαλωτίζουν το βλέμμα αλλά κυρίως το μυαλό εκείνου που βλέπει τις εικόνες που κατάφερε να απεικονίσει ο καλλιτέχνης, αφιερώνοντας αμέτρητες ώρες νυκτερινής περιήγησης σε μια από τις πιο όμορφες γωνιές αυτής της χώρας.
Τι ήταν αυτό που σε έφερε στη Γαύδο;
Από το χωριό μου το Κλήμα κοντά στην Αγ. Γαλήνη, η Γαύδος ήταν το νησί που πάντα έβλεπα από μακριά. Μέχρι που το επισκέφθηκα και έγινε ο μοιραιός μου έρωτας. Δεν έχω νιώσει ποτέ για άλλο τόπο αυτό το συναίσθημα. Μια απόδραση στην αθωότητα; Ενα παιγνίδι με τη φύση; Ενα οχυρό ελευθερίας; Όλα αυτά μου έρχονται στο νου όταν ακούω τη λέξη Γαύδος.
Ενα λεύκωμα λοιπόν για τη Γαύδο αλλά με φωτογραφίες νυκτερινές. Πώς προέκυψε;
Εδώ και 20 χρόνια πηγαίνω στη Γαύδο και την φωτογραφίζω κάθε χρόνο. Το περσινό καλοκαίρι περισσότερο σαν παιγνίδι, καθόμουν το βράδυ και πειραματιζόμουν βγάζοντας φωτογραφίες. Πειραματιζόμουν πέρυσι για ένα μήνα και κατάφερα να έχω… μια καλή εικόνα! Φέτος το καλοκαίρι όμως το πήρα πιο σοβαρά. Βγήκα με φίλους τη νύκτα στη Γαύδο για να τους κάνω μια ξενάγηση στο νησί και η βόλτα κράτησε 6-7 ώρες. Έβγαλα πάρα πολλές φωτογραφίες και συνέχισα και τις επόμενες νύκτες μόνος μου ή με παρέα.
Τεχνικά, πόσο δύσκολο είναι να φωτογραφίζεις νύκτα;
Μόνο δύσκολο. Καταρχήν ένα πρώτο πρόβλημα είναι ότι θα πρέπει να κουβαλάς μεγάλο βάρος για πολλές ώρες, κάνοντας μεγάλες αποστάσεις. Ήξερα τα σημεία που ήθελα να φωτογραφίσω, τα είχα επισημάνει και σε αυτά κατέφυγα. Επειτα έπρεπε να βρω πώς θα ισορροπήσω φωτιστικά τη φύση της Γαύδου με τον έναστρο ουρανό. Ενα άλλο τεράστιο ζήτημα ήταν το φεγγάρι, πώς θα χρησιμοποιήσεις το φως του, πώς θα το συνδυάσεις με τον τεχνικό φωτισμό. Ισως το πιο δύσκολο στο όλο εγχείρημα ήταν συγχρονίζεις το φως σε όλα τα αντικείμενα που θα ήθελες να φωτογραφίσεις.
Αν βρέθεις νύκτα στη Γαύδο είναι αδύνατον να μη σε καθηλώσει ο έναστρος ουρανός της…
Και δεν είναι μόνο να παρακολουθείς τον ουρανό αλλά να περπατήσεις νύκτα στη Γαύδο. Είναι μια ξεχωριστή μυσταγωγία, μια σιωπηλή συνομιλία με τη φύση, νιώθεις το κοσμογονικό, το αρχέγονο που έχει το νησί και το εύθραστο της ισορροπίας του. Είναι ο τρόπος που σε εμπνέει απόλυτα.
Για ένα φωτογράφο αλλά και για τον οποιονδήποτε καλλιτέχνη τελικά, τοποθεσίες όπως η Γαύδος αποτελούν πηγές έμπνευσης;
Σίγουρα, αν και δεν μπορώ να μιλήσω για λογαριασμό άλλων καλλιτεχνών. Λένε πολλοί ότι είναι ένα νησί ξεχασμένο από τον άνθρωπο αλλά θα έλεγα μάλλον… προφυλαγμένο. Δεν χρειάζεται να ασχολείσαι με τα καλλιτεχνικά για να σε εμπνεύσει η Γαύδος. Ο καθένας θα μπορούσε να εμπνευστεί το οτιδήποτε βρισκόμενος στο νησί.
Μελετώντας κάποιος το λεύκωμά σου θα νιώσει στο τέλος σαν να ολοκλήρωσε μια νυκτερινή βόλτα στη νοτιότερη γωνιά της Ελλάδας;
Θα έχει μια αντιπροσωπευτική εικόνα σίγουρα. Οι εικόνες έχουν ένα αφαιρετικό χαρακτήρα, δεν είναι αναγνωρίσιμες ότι είναι Γαύδος. Βέβαια αυτοί που την γνωρίζουν καλά, ξέρουν. Ούτως ή άλλως η Γαύδος όμως είναι το νησί της Καλυψώς, αυτή δηλαδή που δεν αποκαλύπτεται, έχει δηλαδή και το λεύκωμα τις κρυφές πτυχές του όπως και το νησί.
Τι θα ήθελες να συμπεριλάβεις στο λεύκωμα σου και δεν τα κατάφερες;
Ισως ένα κομμάτι της Τρυπητής. Αλλά δεν θα μείνω εδώ. Θα συνεχίσω τη φωτογραφική μου περιπλάνηση στο νησί και πρόκειται να κάνω και μια σχετική έκθεση, με πιο διαδραστικό χαρακτήρα, με φωτιζόμενες εικόνες, ένα θεατρικό κ.ά.. Είναι όμως ακόμα νωρίς να πω περισσότερα.
Κάτι τελευταίο που θα ’θελες να πεις και δεν σε ρώτησα;
Αυτές τις εποχές, τις πολύ δύσκολες, η Τέχνη έχει μια πολιτικοποιημένη μορφή και έκφραση, είναι μια πολιτική πράξη. Σε αυτό το σκεπτικό κατέληξα με μια φράση του Μπρεχτ που λέει ότ «ζούμε σε τόσο παράξενες εποχές που ίσως να ακούγεται εγκληματικό να μιλάμε ακόμα και για ένα δέντρο». Επειδή και στο λεύκωμά μου έχω φωτογραφίσει και πολλά δέντρα, κάποιοι μου είπαν ότι έχει και ένα οικολογικό χαρακτήρα.
Ομως επειδή αυτόν τον όρο δυστυχώς τον έχουν εκμεταλευτεί πάρα πολλοί από τις Μ.Κ.Ο. μέχρι και εγώ δεν ξέρω ποιον, θα έλεγα ότι η δουλειά μου έχει μια πιο φυσιοκρατική προσέγγιση.
Τα πρώτα βήματα στη φωτογραφία
Πρώτη γνωριμία με τη φωτογραφία…
Από το Πανεπιστήμιο στο Ιστορικό – Αρχαιολογικό Ρεθύμνου. Μου έκαναν δώρο μια φωτογραφική μηχανή και ξεκίνησα. Αρχικά ερασιτεχνικά, στη συνέχεια φωτογραφίζοντας ανασκαφές, έπειτα για μια περίοδο τα εγκατέλειψα εντελώς μέχρι που με βρήκε η φωτογραφία… μόνη της. Ξεκίνησα μια συνεργασία με το “Δίφωνο” και έπειτα στον “Ταχυδρόμο” της εφημερίδας “Τα Νέα” από το 2002 μέχρι το 2010, φωτ. για το περιοδικό του Ελληνικού φεστιβάλ, το Γεωτρόπιο και το Μέγαρο Μουσικής. Τώρα εργάζομαι για την “Εφημερίδα των Συντακτών”. Πρώτη μου ατομική έκθεση πέρυσι το “Η Αθήνα στους δρόμους της κρίσης” που απεικόνιζε απλά την πραγματικότητα. Ήταν η Αθήνα με τα μάτια ενός φωτογράφου που έβγαινε μέρα μεσημέρι στο κέντρο της.
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/gavdos-ti-nikta/#ixzz2oENAujUJ
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΕ Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ
Αναζήτηση ταυτότητας για το πτώμα στην Αλμυρίδα
Γράφει: Γιώργος Κώνστας - 20 Δεκεμβρίου 2013 4:05 μμ - Σχολιάστε
ALMYRIDATo DNA και τα οδοντικά στοιχεία είναι πιθανόν να αποκαλύψουν την ταυτότητα του πτώματος που ξέβρασε η θάλασσα το βράδυ της Τετάρτης στην παραλία της Αλμυρίδας στον Αποκόρωνα. Η ιατροδικαστική έρευνα που έκανε ο κ. Αντώνης Παπαδομανωλάκης έδειξε ότι ο θάνατος του άντρα ηλικίας περίπου 45 ετών δεν οφείλεται σε εγκληματική ενέργεια.
«Είχαμε μια λίστα με έξι αγνοούμενους στην Κρήτη, αποκλείσαμε τους 4, και μένουν άλλοι δύο για να δούμε αν το πτώμα ανήκει σε έναν από αυτούς. Έχουμε κρατήσει κάποια οστά για DNA και περιμένουμε κάποια οδοντογράμματα (αποτύπωση των οδοντοστοιχειών) για να μας δείξουν πιθανόν την ταυτότητα του» είπε στα «Χ.Ν.» ο κ. Παπαδομανωλάκης.
Ο ιατροδικαστής Ρεθύμνου αναφέρθηκε σε τρία πράγματα που έδειξε η έρευνα του.
«Πρώτον η αλλοίωση είναι προχωρημένη. Εξωτερικά δεν μπορεί να αναγνωριστεί. Όμως από την ανατομία του και την οδοντική του κατάσταση μπορούμε να πούμε ότι είναι μεσήλικας όχι πάνω από 50 σε καμία περίπτωση. Ίσως μεταξύ 50 και 40 ή ακόμα μικρότερος. Δεύτερον η παραμονή στο νερό ήταν για 1-2 μήνες. Τρίτον σε ότι αφορά την αιτία θανάτου δεν έχουμε κακώσεις. Δηλαδή αποκλείουμε μαχαίρωμα, πυροβολισμό, στραγγαλισμό. Δεν υπάρχουν τραύματα, ενώ δεν φαίνονται να υπάρχουν παθολογικά αίτια καθώς τα εσωτερικά του όργανα ήταν σε γενικά καλή κατάσταση».
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/anazitisi-taftotitas-gia-ptoma-stin-almirida/#ixzz2oEMwoICe
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
ΣΤΟ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ
Προσέφεραν αναπηρικά καροτσάκια
21 Δεκεμβρίου 2013 11:15 πμ - Σχολιάστε
16
Δύο αναπηρικά καροτσάκια και ένα πιεσόμετρο προσέφεραν στο αιματολογικό τμήμα του Νοσοκομείου Χανίων, ο Σύλλογος Τριτέκνων Χανίων και η εταιρεία ΜΟΒΙΑΚ.
Τον εξοπλισμό παρέδωσε η πρόεδρος του Συλλόγου κα Μαρία Χελιουδάκη και η εκπρόσωπος της ΜΟΒΙΑΚ κα Δήμητρα Μαρκάκη, στο πλαίσιο της συνεργασίας τους για την ενίσχυση της νοσηλευτικής μονάδας.
«Ξέραμε τις ανάγκες του Νοσοκομείου και ειδικά με το αιματολογικό είχαμε μιλήσει με την προϊσταμένη την κα Κολοβού και έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε αυτήν την προσφορά. Νομίζω ότι είναι ένα καλό δώρο για αυτές τις ημέρες», ανέφερε η κα Χελιουδάκη, συμπληρώνοντας πως «και αυτές τις ημέρες ας μην χάσουμε την ανθρωπιά μας όλοι, ας βοηθάμε ο ένας τον άλλο, έτσι μόνο θα τα καταφέρουμε»
Από τη μεριά της ΜΟΒΙΑΚ (Μονάδα Βιομηχανικών Αερίων Κρήτης) η υπεύθυνη λιανικών πωλήσεων της εταιρείας κα Δήμητρα Μαρκάκη τόνισε πως «η διοίκηση της εταιρείας μας και συγκεκριμένα η οικογένεια Σβουράκη, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Τριτέκνων προσέφεραν δωρεάν τα αναπηρικά αμαξίδια για τις ανάγκες της αιματολογικής κλινικής του Νοσοκομείου. Στις μέρες που ζούμε υπάρχουν πολλές ελλείψεις σε διάφορους τομείς και η εταιρεία μας φροντίζει να στηρίζει όπου υπάρχει πρόβλημα».
Τέλος ο γ.γ. του Συλλόγου Τριτέκνων κ. Πέτρος Τεπερίδης ευχαρίστησε την εθελοντική ομάδα “Συνάνθρωπος” για την προσφορά του σε τρόφιμα στον σύλλογο τα οποία διανεμήθηκαν σε 200 οικογένειες απόρων και ανέργων.
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/proseferan-anapirika-karotsakia/#ixzz2oELvfoEi
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
Δύο αναπηρικά καροτσάκια και ένα πιεσόμετρο προσέφεραν στο αιματολογικό τμήμα του Νοσοκομείου Χανίων, ο Σύλλογος Τριτέκνων Χανίων και η εταιρεία ΜΟΒΙΑΚ.
Τον εξοπλισμό παρέδωσε η πρόεδρος του Συλλόγου κα Μαρία Χελιουδάκη και η εκπρόσωπος της ΜΟΒΙΑΚ κα Δήμητρα Μαρκάκη, στο πλαίσιο της συνεργασίας τους για την ενίσχυση της νοσηλευτικής μονάδας.
«Ξέραμε τις ανάγκες του Νοσοκομείου και ειδικά με το αιματολογικό είχαμε μιλήσει με την προϊσταμένη την κα Κολοβού και έτσι αποφασίσαμε να κάνουμε αυτήν την προσφορά. Νομίζω ότι είναι ένα καλό δώρο για αυτές τις ημέρες», ανέφερε η κα Χελιουδάκη, συμπληρώνοντας πως «και αυτές τις ημέρες ας μην χάσουμε την ανθρωπιά μας όλοι, ας βοηθάμε ο ένας τον άλλο, έτσι μόνο θα τα καταφέρουμε»
Από τη μεριά της ΜΟΒΙΑΚ (Μονάδα Βιομηχανικών Αερίων Κρήτης) η υπεύθυνη λιανικών πωλήσεων της εταιρείας κα Δήμητρα Μαρκάκη τόνισε πως «η διοίκηση της εταιρείας μας και συγκεκριμένα η οικογένεια Σβουράκη, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Τριτέκνων προσέφεραν δωρεάν τα αναπηρικά αμαξίδια για τις ανάγκες της αιματολογικής κλινικής του Νοσοκομείου. Στις μέρες που ζούμε υπάρχουν πολλές ελλείψεις σε διάφορους τομείς και η εταιρεία μας φροντίζει να στηρίζει όπου υπάρχει πρόβλημα».
Τέλος ο γ.γ. του Συλλόγου Τριτέκνων κ. Πέτρος Τεπερίδης ευχαρίστησε την εθελοντική ομάδα “Συνάνθρωπος” για την προσφορά του σε τρόφιμα στον σύλλογο τα οποία διανεμήθηκαν σε 200 οικογένειες απόρων και ανέργων.
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/proseferan-anapirika-karotsakia/#ixzz2oELvfoEi
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
ΣΕ ΚΙΣΑΜΟ ΚΑΙ ΒΑΜΟ
Υποβάθμιση Κέντρων Υγείας
Γράφει: Γιώργος Κώνστας -Γιάννης Λυβιάκης - 21 Δεκεμβρίου 2013 11:20 πμ - Σχολιάστε
1 KENTRO YGEIAS KISAMOY
» Tην ενίσχυσή τους ζητούν οι δήμαρχοι
Την υποβάθμιση των Κέντρων Υγείας Κισάμου και Βάμου καταγγέλλουν οι δημοτικές αρχές, οι οποίες ζητούν την ενίσχυση των δύο Κέντρων σε υποδομή και προσωπικό.
Πιο συγκεκριμένα:
Για υποβάθμιση του Κέντρου Υγείας Κισάμου κάνει λόγο σε επιστολή του προς τον υπουργό Υγείας Αδ. Γεωργιάδη ο δήμαρχος Κισάμου κ. Γιώργος Μυλωνάκης.
Οπως επισημαίνει, το τελευταίο διάστημα παρατηρείται, αλλά και σχεδιάζεται μία ανεπίτρεπτη μετακίνηση ιατρών και νοσηλευτών από το Κέντρο Υγείας Κισάμου, προς το Γενικό Νοσοκομείο Χανίων.
Στη συνέχεια ο κ. Μυλωνάκης εξηγεί:
• «Εγινε μετακίνηση ιατρών για κάλυψη εφημεριών με αποτέλεσμα την έλλειψη του αναγκαίου αριθμού εφημεριών στο Κέντρο Υγείας Κισάμου.
• Εγινε μετακίνηση δύο νοσηλευτριών με αποτέλεσμα να υπάρχει σοβαρή έλλειψη στο Κέντρο Υγείας Κισάμου.
• Η σχεδιαζόμενη μετακίνηση των δύο παιδιάτρων στο Γ.Ν.Χ., θα έχει ως συνέπεια την παντελή έλλειψη της ειδικότητας αυτής στην Κίσαμο και στην ευρύτερη περιοχή που καλύπτει το Κέντρο Υγείας. Θεωρούμε αδιανόητο να μείνει ολόκληρη η περιοχή της Κισάμου χωρίς αυτή την ειδικότητα τη στιγμή που στην περιοχή υπάρχουν χιλιάδες παιδιά που έχουν ανάγκη ιατρικής φροντίδας. Επιπροσθέτως, η μετακίνηση αυτή θα δημιουργήσει προβλήματα στη συνολική λειτουργία του Κέντρου, αφού οι παθολόγοι θα είναι αναγκασμένοι να καλύψουν το κενό αυτό με ιατρικές υπηρεσίες προς τα παιδιά.
• Θεωρούμε αδιανόητο να αποψιλώνεται το Κέντρο Υγείας Κισάμου, το οποίο καλύπτει μία μεγάλη γεωγραφική περιοχή και παρουσιάζει ολοένα και περισσότερο αυξανόμενη επισκεψιμότητα με αποκορύφωμα να φτάνει τους καλοκαιρινούς μήνες τα 350 περιστατικά ημερησίως».
Στη συνέχεια, ο κ. Μυλωνάκης καλεί τον υπουργό Υγείας, να σταματήσει άμεσα την αποδυνάμωση του Κέντρου Υγείας Κισάμου, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια όχι μόνο στη συρρίκνωσή του, αλλά στην οριστική του κατάργηση και συνεχίζει: «Καλούμε επίσης όλους τους αρμόδιους φορείς, τον γενικό δ/ντή του Νοσοκομείου Χανίων, τους βουλευτές του Νομού, τον αντιπεριφερειάρχη Χανίων, και τον γενικό γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης να πράξουν τα δέοντα». Καταλήγοντας σημειώνει: «Ο Δήμος Κισάμου δηλώνει ότι θα αντιταχθεί με κάθε μέσο, στην υποβάθμιση του Κέντρου Υγείας Κισάμου και στην παρεχόμενη ιατρική περίθαλψη των κατοίκων της περιοχής. Επειδή και μετά τη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε μεταξύ εκπροσώπων του Δήμου μας με τον γενικό δ/ντή του Νοσοκομείου Χανίων, εξακολουθούμε να έχουμε τις ανησυχίες μας, ζητούμε να λάβετε όλα τα αναγκαία μέτρα για τη συνέχιση της ομαλής λειτουργίας του Κέντρου Υγείας Κισάμου».
2 K.Y.BAMOS copyΣΤΟΝ ΒΑΜΟ
Την άμεση ενίσχυση του Κέντρου Υγείας Βάμου διεκδικεί το δημοτικό συμβούλιο Αποκορώνου, υπογραμμίζοντας πως «για τη λύση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ιατρική αυτή μονάδα είναι αποφασισμένο να δώσει αγώνα.
Ειδικότερα μετά τη συνταξιοδότηση από το Κέντρο Υγείας δύο παιδιάτρων, ενός οδοντιάτρου, τριών οδηγών ασθενοφόρων, 2 φυλάκων, μίας μαίας, ενός τεχνολόγου ακτινολογικού και χωρίς τα κενά τους να έχουν καλυφθεί, τα προβλήματα στη λειτουργία του έχουν διογκωθεί».
Το Δ.Σ. συζήτησε εκτενέστατα το θέμα μετά από αίτημα του επικεφαλής της αντιπολίτευσης κ. Χ. Κουκιανάκη που κατέθεσε και εισήγηση με τις θέσεις του.
Παράλληλα, στο δημοτικό συμβούλιο κατατέθηκε η απόφαση της τριμελούς διοικούσας επιτροπής του Κ.Υ. Βάμου που αποτελείται από τους Πέτρο Βαγιωνάκη πρόεδρο – αντιδήμαρχο, Κωνσταντίνο Χαιρέτη συντονιστή διευθυντή του Κ.Υ. Βάμου, Λεωνίδα Λιμαντζάκη δημοτικό σύμβουλο και Νίκο Μαντωνανάκη γραμματέα της Επιτροπής.
Η τριμελής διοικούσα επιτροπή προτείνει στο δημοτικό συμβούλιο να υιοθετήσει και να αγωνιστεί για την επίλυση των παρακάτω θεμάτων:
1. Ελλειψη παιδιάτρου και οδοντιάτρου. Να καλυφθούν άμεσα οι θέσεις.
2. Λειτουργία του ασθενοφόρου που βρίσκεται στο Κ.Υ. σε 24ωρη βάση. Χρειάζονται τουλάχιστον δύο οδηγοί ακόμα.
3. Δημιουργία Μικροβιολογικού εργαστηρίου για να μπορεί να καλύπτει καθημερινά τις ανάγκες της περιοχής.
4. Λειτουργία του ακτινολογικού εργαστηρίου σε καθημερινή βάση.
5. Υπάρχουν δύο φύλακες στο Κ.Υ. και χρειάζεται ένας ακόμα. Ενας έχει αποσπαστεί από το Νοσοκομείο.
6. Να σταματήσουν οι μετακινήσεις των ιατρών από το Κ.Υ. για κάλυψη αναγκών σε περιοχές που δεν υπάγονται στο Κ.Υ. Βάμου (Γαύδος).
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/ipovathmisi-kentron-igias/#ixzz2oELYcId2
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
Υπάρχει και το φαίνεσθαι
Γράφει: Γιώργος Κώνστας - 21 Δεκεμβρίου 2013 11:35 πμ - Σχολιάστε
Οι λέξεις έχουν αρχίσει να χάνουν το νόημά τους. Το «αλληλεγγύη» πλέον έχει γίνει «καραμέλα» και έχει αντικαταστήσει το «φιλανθρωπία» που φέρνει περισσότερο προς το ελεημοσύνη. Αυτό όμως μάλλον είναι το λιγότερο. Δίπλα στην ειλικρινή και ανιδιοτελή προσπάθεια συλλογικοτήτων, φορέων, συλλόγων, ατόμων να στηρίξουν τον κοινωνικά και οικονομικά αδύνατο, συναντάς πολλές φορές και έναν συρφετό χορηγών, δωρητών, χρηματοδοτών και χρηματοδοτούμενων, Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (τάχα μου), δημόσιων φορέων, ιδιωτών. Ο πρωταρχικός και βαθύτερος στόχος τους δεν έχει να κάνει με καμιά στήριξη για λόγους ευαισθησίας. Ολα γίνονται για το φαίνεσθαι, για να κερδίσουν λίγο «έμμεση διαφήμιση», για να «πουλήσουν» κοινωνικό πρόσωπο, για να εκπίπτουν οι δωρεές τους από την Εφορία ή για να εξασφαλίσουν ψήφους για τις επερχόμενες εκλογές, ακόμα και για να νιώσουν καλύτερα οι δωρητές το βράδυ όταν πέσουν στο κρεβάτι τους… Ο σκοπός -θα πουν πολλοί- αγιάζει τα μέσα και σε αυτήν την περίπτωση. Είναι όμως ειλικρινά έτσι; Συνδυάζεται ο ανθρωπισμός με τη διαφήμιση και η πραγματική και αληθινή στήριξη με τα οικονομικά και πολιτικά οφέλη; Μήπως αυτό που γίνεται αθόρυβα, χωρίς προβολή, δίχως κάμερες και φωτογραφικές μηχανές, άνευ μεγάλων λόγων, αλλά μεγάλων πράξεων, είναι τελικά αυτό που έχει ουσία και είναι πιθανό να έχει και διάρκεια;
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/iparchi-ke-fenesthe/#ixzz2oEKbAB3J
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
Συνηθισμένες εικόνες
Γράφει: Γιώργος Κώνστας - 21 Δεκεμβρίου 2013 11:36 πμ - Σχολιάστε
P1270835
Συνηθισμένη πλέον τείνει να γίνει η εικόνα της φωτογραφίας στους παράλληλους δρόμους της εθνικής. Σωροί τα εγκαταλελειμμένα απορρίμματα, τα οικοδομικά υλικά και τα κλαδιά.
Ενα… πρωτότυπο “χριστουγεννιάτικο δέντρο” ακαλαισθησίας και ανθρώπινης ανευθυνότητας. Δυστυχώς μια εικόνα που τείνει να γίνει καθημερινότητα για όλους μας.
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/sinithismenes-ikones/#ixzz2oEKPhc5H
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
Παρασκευή 20 Δεκεμβρίου 2013
ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΟΡΩΝΑ
Βραβεύτηκαν οι “άγγελοι” των ακτών
Γράφει: Γιώργος Κώνστας - 20 Δεκεμβρίου 2013 9:45 πμ - Σχολιάστε
Περισσότερες από 180 διασώσεις ανθρώπων πραγματοποίησαν οι ναυαγοσώστες τους 5 μήνες που ενεργοποιήθηκαν στις παραλίες του Αποκορώνου. Για την προσφορά τους αυτή τιμήθηκαν χθες με έπαινο από τον Δήμο Αποκορώνου σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον χώρο του Δημαρχείου.
«Χαίρομαι που σε μια εποχή οικονομικής δυσπραγίας τα καταφέραμε», ανέφερε ο δήμαρχος κ. Γρηγόρης Μαρκάκης, μιλώντας με θερμά λόγια για τα νεαρά παιδιά που εργάστηκαν ως ναυαγοσώστες, τονίζοντας τον «ηρωισμό και την ηθική τους ακεραιότητα, που εύχομαι να σας συντροφεύει σε όλη σας τη ζωή».
Από τη μεριά της “Ναυαγοσωστικής Ρεθύμνης”, που έχει αναλάβει το έργο της ναυαγοσωστικής κάλυψης σε όλο τον Αποκόρωνα, ο κ. Αγριμάκης εξήρε τον Δήμο Αποκορώνου για το ότι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία των λουομένων στις ακτές του.
«Το 2012, μετά τις 5 το απόγευμα, μετά το τέλος του ωραρίου των ναυαγοσωστών, είχαμε 6 συμβάντα με θανάτους. Δεν το αφήσαμε έτσι και την επόμενη χρονιά κάναμε 5μηνη σύμβαση, ενώ ο νόμος ορίζει τρεις μήνες και επεκτείναμε το ωράριο ως τις 7.30 το απόγευμα. Ηταν κάτι που έπρεπε να γίνει και τα αποτελέσματα τα είδαμε. Δεν είχαμε κανέναν πνιγμό στον Αποκόρωνα!», τόνισε ο αντιδήμαρχος κ. Νίκος Κοκολάκης.
«Χάρη σε εσάς παιδιά είχαμε ένα τόσο καλό αποτέλεσμα το καλοκαίρι και δεν θρηνήσαμε κανένα θύμα», ανέφερε ο αντιδήμαρχος κ. Μ. Νικολούδης, ενώ τα συγχαρητήριά του έδωσε και ο δημοτικός σύμβουλος κ. Π. Καπαρουδάκης καθώς και ο κ. Μ. Σηφάκης, διοικητής του Λιμενικού Σταθμού Γεωργιούπολης.
Ζευγάρι στη θάλασσα και στη ζωή!
Ζευγάρι στη ζωή, αλλά και ναυαγοσώστες, η Ανθούλα Παπαμιχελάκη και ο Γιάννης Κοκολάκης. «Εχω εργαστεί 7 χρόνια ως ναυαγοσώστρια. Είμαι μητέρα ενός παιδιού και περιμένουμε άλλο ένα», λέει η νεαρή κοπέλα, που συνδυάζει τους ρόλους της μητέρας και της εργαζόμενης γυναίκας. «Με τις σημερινές συνθήκες πρέπει να τα συνδυάζουμε όλα», εξηγεί στα “Χ.Ν.” και συμπληρώνει πως «το καλοκαίρι τα παιδιά τα είχαμε στη γιαγιά και στον παππού και εμείς οι δύο ήμασταν στις παραλίες για να καταφέρουμε να αντεπεξέλθουμε στα έξοδα. Ξεκίνησα πριν από 7 χρόνια, όταν ήμουν φοιτήτρια, να δουλεύω ως ναυαγοσώστρια για να έχω ένα εισόδημα το καλοκαίρι. Στη συνέχεια έγινε κανονική δουλειά και τρόπος ζωής για μας».
Στα χρόνια που εργάζεται η Ανθούλα δεν θα ξεχάσει μια διάσωση στην περιοχή του Πλατανιά στο Λιμανάκι. «Είχαμε κόκκινη σημαία γιατί ο καιρός ήταν πολύ κακός και πνίγονταν 6 άτομα. Εγώ έβγαλα 3, ανάμεσά τους δύο παιδιά και άλλα 3, τρεις σέρφερ που βρίσκονταν εκεί. Ηταν μια αξέχαστη εμπειρία για μένα».
Από τη μεριά του ο Γιάννης δεν κρύβει πως στη δουλειά τον παρέσυρε η σύζυγος. «Δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά όπως πίστευα μέχρι πέρυσι. Εχει πολλές δυσκολίες. Ειδικά φέτος που ήμουν στην Αλμυρίδα είχε πολύ κακούς καιρούς και ρέματα που με ανάγκαζαν να τρέχω αριστερά και δεξιά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν ηλικιωμένο που τον είχε παρασύρει το ρεύμα και είχε κυριευθεί από πανικό. Με μεγάλη δυσκολία καταφέραμε να τον τραβήξουμε έξω και να τον σώσουμε», μας αναφέρει.
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/vraveftikan-angeli-ton-akton/#ixzz2o2bRS38x
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
Περισσότερες από 180 διασώσεις ανθρώπων πραγματοποίησαν οι ναυαγοσώστες τους 5 μήνες που ενεργοποιήθηκαν στις παραλίες του Αποκορώνου. Για την προσφορά τους αυτή τιμήθηκαν χθες με έπαινο από τον Δήμο Αποκορώνου σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στον χώρο του Δημαρχείου.
«Χαίρομαι που σε μια εποχή οικονομικής δυσπραγίας τα καταφέραμε», ανέφερε ο δήμαρχος κ. Γρηγόρης Μαρκάκης, μιλώντας με θερμά λόγια για τα νεαρά παιδιά που εργάστηκαν ως ναυαγοσώστες, τονίζοντας τον «ηρωισμό και την ηθική τους ακεραιότητα, που εύχομαι να σας συντροφεύει σε όλη σας τη ζωή».
Από τη μεριά της “Ναυαγοσωστικής Ρεθύμνης”, που έχει αναλάβει το έργο της ναυαγοσωστικής κάλυψης σε όλο τον Αποκόρωνα, ο κ. Αγριμάκης εξήρε τον Δήμο Αποκορώνου για το ότι δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην προστασία των λουομένων στις ακτές του.
«Το 2012, μετά τις 5 το απόγευμα, μετά το τέλος του ωραρίου των ναυαγοσωστών, είχαμε 6 συμβάντα με θανάτους. Δεν το αφήσαμε έτσι και την επόμενη χρονιά κάναμε 5μηνη σύμβαση, ενώ ο νόμος ορίζει τρεις μήνες και επεκτείναμε το ωράριο ως τις 7.30 το απόγευμα. Ηταν κάτι που έπρεπε να γίνει και τα αποτελέσματα τα είδαμε. Δεν είχαμε κανέναν πνιγμό στον Αποκόρωνα!», τόνισε ο αντιδήμαρχος κ. Νίκος Κοκολάκης.
«Χάρη σε εσάς παιδιά είχαμε ένα τόσο καλό αποτέλεσμα το καλοκαίρι και δεν θρηνήσαμε κανένα θύμα», ανέφερε ο αντιδήμαρχος κ. Μ. Νικολούδης, ενώ τα συγχαρητήριά του έδωσε και ο δημοτικός σύμβουλος κ. Π. Καπαρουδάκης καθώς και ο κ. Μ. Σηφάκης, διοικητής του Λιμενικού Σταθμού Γεωργιούπολης.
Ζευγάρι στη θάλασσα και στη ζωή!
Ζευγάρι στη ζωή, αλλά και ναυαγοσώστες, η Ανθούλα Παπαμιχελάκη και ο Γιάννης Κοκολάκης. «Εχω εργαστεί 7 χρόνια ως ναυαγοσώστρια. Είμαι μητέρα ενός παιδιού και περιμένουμε άλλο ένα», λέει η νεαρή κοπέλα, που συνδυάζει τους ρόλους της μητέρας και της εργαζόμενης γυναίκας. «Με τις σημερινές συνθήκες πρέπει να τα συνδυάζουμε όλα», εξηγεί στα “Χ.Ν.” και συμπληρώνει πως «το καλοκαίρι τα παιδιά τα είχαμε στη γιαγιά και στον παππού και εμείς οι δύο ήμασταν στις παραλίες για να καταφέρουμε να αντεπεξέλθουμε στα έξοδα. Ξεκίνησα πριν από 7 χρόνια, όταν ήμουν φοιτήτρια, να δουλεύω ως ναυαγοσώστρια για να έχω ένα εισόδημα το καλοκαίρι. Στη συνέχεια έγινε κανονική δουλειά και τρόπος ζωής για μας».
Στα χρόνια που εργάζεται η Ανθούλα δεν θα ξεχάσει μια διάσωση στην περιοχή του Πλατανιά στο Λιμανάκι. «Είχαμε κόκκινη σημαία γιατί ο καιρός ήταν πολύ κακός και πνίγονταν 6 άτομα. Εγώ έβγαλα 3, ανάμεσά τους δύο παιδιά και άλλα 3, τρεις σέρφερ που βρίσκονταν εκεί. Ηταν μια αξέχαστη εμπειρία για μένα».
Από τη μεριά του ο Γιάννης δεν κρύβει πως στη δουλειά τον παρέσυρε η σύζυγος. «Δεν είναι καθόλου εύκολη δουλειά όπως πίστευα μέχρι πέρυσι. Εχει πολλές δυσκολίες. Ειδικά φέτος που ήμουν στην Αλμυρίδα είχε πολύ κακούς καιρούς και ρέματα που με ανάγκαζαν να τρέχω αριστερά και δεξιά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν ηλικιωμένο που τον είχε παρασύρει το ρεύμα και είχε κυριευθεί από πανικό. Με μεγάλη δυσκολία καταφέραμε να τον τραβήξουμε έξω και να τον σώσουμε», μας αναφέρει.
Read more: http://www.haniotika-nea.gr/vraveftikan-angeli-ton-akton/#ixzz2o2bRS38x
Under Creative Commons License: Attribution Non-Commercial
Follow us: @HaniotikaNea on Twitter | haniotika.nea on Facebook
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)